گفتگوی المجله با فرهاد زمانی؛ آهنگساز و خواننده ایرانی

هنرمندان در قرنطینه کرونا به فعالیت خود ادامه می دهند

فرهاد زمانی؛ نوازنده، آهنگساز و خواننده ایرانی ساکن لندن است. او که متولد تهران است در میان خانواده ای رشد و نمو کرد که بیشتر اعضای خانواده و نزدیکان او اهل سبک های مختلف موسیقی بودند. پدربزرگ مادری او هم صدای خوبی داشت و هم ویولون می نواخت.

او ساز گیتار را به عنوان ساز اصلی خود انتخاب کرد و به شکل خودآموز آموخت.
 
فرهاد زمانی در گفتگو با المجله می گوید: «هیچ وقت به کلاس گیتار نرفته است، برادرم چون استاد و نوازنده گیتار قابلی است نواختن گیتار را به خوبی از او یاد گرفتم. بعدها وقتی به سنی رسیدم که می توانم گیتار تهیه کنم آموزه های بیشتری به من یاد داد و باعث پیشرفت من شد».

این هنرمند ایرانی در اواخر دهه نود میلادی برای بدست آوردن دانش آهنگسازی و فراگرفتن تکنیک ضبط و تولید موزیک به انگلستان رفت و در دانشگاه وست لندن شروع به تحصیل کرد.

فرهاد زمانی پس از مهاجرت و فارغ التحصیلی از دانشگاه با بسیاری از گروه های ایرانی و خارجی همکاری و در بیشتر کنسرتها با خوانندگان حرفه ای ایرانی همراه بوده است:«وقتی مهاجرت کردم تصمیم گرفتم که به طور حرفه ای کار کنم و در زمینه گیتار، اوایل با تمام هنرمندان و سوپراستارها و موزیسن های ایرانی آشنا شدم. وقتی با موزیک اسپانیش آشنا شدم احساس کردم موزیک اسپانیش و فلامینکو با موزیک ما خیلی نزدیک است و همخوانی دارد. این موزیک را دوست داشتم با موسیقی ایرانی سنتی خودمان هماهنگ کنم و یک موزیک نو و خلق جدیدی داشته باشم».

او که علاقه زیادی به موسیقی تلفیقی یا فیوژن دارد آثاری با ترکیبی از المان های ایرانی فلامنکو و جیپسی تولید کرده و ترانه هایی را هم به زبان فارسی خوانده است.

این هنرمند ایرانی اضافه می کند:« آلبوم اولم در سال ۲۰۰۴ در آمریکا به نام "به یاد برادر" به بازار آمد. آلبوم دومم هنوز آماده نشده به خاطر این که تک تک در حال ارائه به بازار در جامعه ایرانی همراه با ویدئو است و به محض اتمام این مراحل، آن را در سطح جهانی منتشر می کنم».

او که هنوز عنوانی برای آلبوم دوم خود انتخاب نکرده است به عناوین آهنگ های این آلبوم اشاره می کند:« فراموش نشدنی؛ آزادی، طوفان، پاسارگاد و آهنگ پنجم که در حال اتمام آن هستم به نام "اشک ها" است».

این نوازنده و خواننده ایرانی در مورد موزیک پاپ و سنتی ایران معتقد است:« موزیک پاپ ایران ضعف های بسیار زیادی از لحاظ تکنیکالی، ساختن، خواندن و خواننده ها دارد به خاطر این که هیچ قانونی در ایران که بخواهد بر کار هنری نظارت کند وجود ندارد. در مورد موسیقی سنتی هم می توان گفت هر کس هر کاری دلش می خواهد می کند ولی باز بهتر از موسیقی پاپ است. اشعار و کارهایش خیلی بهتر است بگذریم از اساتیدی چون شجریان، شهرام ناظری و سالار عقیلی خواننده هایی که بر روی اشعار و موسیقی تاکید می کنند اما برخی هستند که هنوز هر کاری که دلشان می خواهد انجام می دهند و با موسیقی پاپ ترکیب می کنند، چیزی که اصلًا همخوانی ندارد، ضوابط به آن صورت در ایران نیست، قانونی هم وجود ندارد و کسی هم نظارت نمی کند، قانون کپی رایت وجود ندارد. کلا موسیقی ایرانی حتی برای فروشش، مثل موسیقی غربی یا هر جای دنیا به هر شکلی فروخته می شود، قانون کپی رایت نیست، قانون دزدی است و دانلود می شود. هنرمند وقتی می خواهد کارش را ارائه کند باید کلی خرج کند، برای موسیقی، تنظیم، شعر ساختن و در نهایت ضبط و پخش باید پول بدهد تا فقط مردم بتوانند مجانی دنلود کنند؟ این قانون بی قانونی است که در حال حاضر در ایران وجود دارد».

این هنرمند ایرانی که می گوید «با آثار اغلب خواننده های غیرفارسی از یونانی و ارمنی گرفته تا ازبک و اسپانیایی آشنایی دارد می گوید: در آلبوم اولم از حضور یک نوازنده عرب گیتار بیس به نام البزی کمک گرفتم و تقریبا اغلب آثار خوانندگان عرب را گوش کرده ام و از شنیدن شان لذت می برم به خصوص هنرمندانی چون عمرو دیاب؛ خواننده مصری، نوال الزغبی؛ خواننده لبنانی، محمد عبدالوهاب؛ خواننده فقید مصری، فرید الاطرش، آهنگ‌ساز، خواننده، عودنواز و هنرپیشه فقید مصری، صدای فیروز؛ خواننده لبنانی را دوست دارم، اسمهان؛ خواننده فقید سوری صدای بسیار زیبایی داشت، احلام؛ خواننده اماراتی، هیفا؛ خواننده لبنانی، الیسا؛ خواننده لبنانی و نانسی عجرم که صدایش را خیلی دوست دارم همین طور موزیک ویدئوهایش که بسیار دیدنی هستند.

آثار موسیقی عربی بسیار غنی هستند چه سنتی و پاپ، آثار عربی از نظر تکنیکی و کاری بهتر از موسیقی ایرانی است و کارهای خیلی زیبایی در دنیای عرب ارائه شده اند؛ موزیسن های بسیار خوبی هم در حال حاضر فعالیت می کنند.
این هنرمند که مانند سایر مردم دنیا به دلیل شیوع بیماری کووید ۱۹ در قرنطینه خانگی به سر می برد می گوید:«ما هنرمندان هم مثل سایر مردم انگلستان در قرنطینه هستم و نمیتوانیم بیرون برویم خیلی از کارهای من به عنوان یک کارگردان که برای بقیه هنرمندان موزیک ویدئو و کلیپ درست می کنم این کارها متاسفانه به تعویق افتاده مثل تمام بیزینس ها و مشاغل مردم کارهایی که باید از هنرمندان میگرفتم عقب افتاده اما در مورد موزیک خوشبختانه تکنولوژی، دست من را باز گذاشته و می توانم از طریق اینترنت با هنرمندان در تماس باشم و برایشان ضبط کنم این افراد از ایران و همه جای دنیا هستند ولی اکثرا از ایران هستند که مایلند گیتار کارهایشان را من بزنم برای من کار را می فرستند من گوش می کنم و آن قسمت گیتار که خالی مانده را می فرستند و من برای آن قسمت خالی در استودیوی خانگی خودم گیتار می زنم و برایشان از طریق اینترنت می فرستم و آنها روی کار می گذارند. خوشبختانه از طریق اینترنت مشکلی نیست. اغلب هنرمندان موسیقی در خانه خود یک استودیوی کوچک خانگی دارند و در حال حاضر انقدر تکنولوژی بالا رفته که کیفیت آثار بالا رفته و آنها را با هر سازی اجرا می کنند. ما از طریق اینترنت با دیگر هنرمندان در تماس هستیم هستیم هم به شکل تصویری و هم از طریق موسیقی و کارهایمان را فعلا داریم این طوری پیش می بریم تا کی این ویروس کرونا فروکش می کند و همه روزی آزادانه با امنیت به بیرون از خانه خود بروند".