از درعا تا کی یف؛ قتل عام تنها ارمغان ایران

بعد از سوریه و لبنان و عراق و یمن و حمله های تروریستی در سعودی حالا تسلیحات ایران به کمک پوتین در جنگ اوکراین رفته و در کشتار مردم اوکراین سهیم شده اند.

البته این، چندان جای تعجب ندارد چون همه دیگر می دانیم که رژیم ایران نه تنها در کشورهای دور و بر خود بلکه در تمام کشورهای دنیا دست به اقدامات تروریستی و آشوب می زند. هنوز جهان به خاطر دارد که اسد الله اسدی دیپلمات ایرانی چه برنامه ای برای حمله به گردهمایی مجاهدین در فرانسه در ۲۰۱۸ داشت. هنوز دنیا بمبگذاری در مرکز یهودیان در بوئنوس آیرس در سال ۱۹۹۴ را به یاد دارد که مشخص شد رژیم ایران در این حمله نقش داشته است. ده ها نفر در این بمبگذاری کشته شدند. به این فهرست اقدامات تروریستی و خلاف رژیم ایران باید ده ها مورد دیگر مثل قاچاق مواد مخدر که هنوز هم ادامه دارد را افزود. رژیم ایران با همدستی بازوان تابع خود همچون حزب الله لبنان و بشار اسد در سوریه در کار قاچاق مواد مخدر هستند.

با این حال رژیم ایران هیچگاه تاوان مناسب برای این همه جرم و جنایتی که انجام داده و می دهد پرداخت نکرده است و همچنین تاوان جنایت های ادامه دارش علیه مردم ایران را هم نداده و نه جنایت هایی که خود رژیم مستقیم در منطقه مرتکب می شود و نه جنایت هایی که بازوانش در منطقه انجام می دهند. رژیم ایران تاوان هیچ کدام را هنوز نداده. جنایت های بشار اسد رئیس جمهور رژیم سوریه علیه مردم سوریه و جنایت های حزب الله لبنان علیه مردم لبنان و سوریه و جنایت های حوثی ها در یمن زیر سر رژیم ایران است. پس دیگر جای تعجب نداشت که ببینیم ماشین کشتار رژیم ایران به اوکراین رسیده و جمهوری اسلامی به روسیه پهپاد می دهد تا با آن پهپادها در اوکراین بجنگد.

روسیه از پهپادهای بعضا انفجاری ایران برای حمله به اهداف غیر نظامی و نابودی زیر ساختارها استفاده کرد و این پهپادهای انفجاری چیزی شبیه بشکه های انفجاری شده اند که بشار اسد برای حمله به مردم سوریه استفاده کرد.

رژیم ایران را تحریم کردند و گروه های وابسته به این رژیم تحریم شدند و در گروه های تروریستی قرار گرفتند. بشار اسد را به اتهام نقش داشتن در باندهای قاچاق مواد مخدر به همراه دیگر قاچاقچیان بزرگ در فهرست تروریسم قرار دادند. رهبران برخی از گروه های شبه نظامی و تروریستی را کشتند که نمونه آن قاسم سلیمانی و ابو مهدی المهندس رهبر حشد شعبی عراق بود. تمام این اقدامات به جا و خوب اما ناکافی هستند چون تجربه سالیان سال نشان داده که این تدابیر نتوانسته جلوی اقدامات تروریستی و آشوبگری و ایجاد هرج و مرج و کشتار توسط جمهوری اسلامی را بگیرد.

عده بسیاری پیش بینی می کردند که دخالت جمهوری اسلامی در جنگ اوکراین برای ایران تبعات بسیار خطرناک تری نسبت دخالت های قبلی ایران در امور داخلی کشورهای همسایه و غیر همسایه دارد. مساله اینجاست که صف آرایی در این رویارویی در اوکراین بسیار از شفاف تر از تقابل های پیشین است. آمریکا و اروپا جنگ در اوکراین را بسیار مهم قلمداد می کنند تا بدین وسیله جلوی جاه طلبی های ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه را بگیرند اما همین اروپا و آمریکا اقدامات غیر متعارف و بی سابقه در قبال رژیم تهران اتخاذ نکرده اند.

رسانه های غربی چندی پیش به نقل از برخی مقام های اروپایی گزارش دادند «مساله حمایت تسلیحاتی تهران از مسکو بزرگ تر از برجام است و اروپا در صدد بررسی افزایش تحریم ها برای بازداشتن ایران است».

جیک سالیوان مشاور امنیت ملی آمریکا درباره کشتار غیر نظامیان در اوکراین با تسلیحات ایرانی گفت «ایران ممکن است در جنایات جنگی در اوکراین سهیم باشد». استفاده از واژه هایی مثل «شاید» و «ممکن است» اصل سیاست آمریکا به ویژه دولت کنونی در خصوص تهران است. همین «شایدها» به ایران امکان مانور و تکرار جنایات و رفتارهای خود را داده است.

از این «شایدها» تا تحریم های بازدارنده فاصله زیادی وجود دارد و رژیم ایران در این فاصله سخت مشغول ایجاد آشوب و نقش آفرینی در کشتار غیر نظامیان از درعا تا کی یف است. چرا؟ چون هیچ اقدامات عملی در واقع برای نجات دادن دنیا از شر اختاپوس حاکم بر ایران وجود ندارد.

*نویسنده سیاسی سوری