چشم طمع ایران به اردن؛ حالا چه خواهد شد؟

عبد الله دوم پادشاه اردن چند وقت پیش از افزایش احتمال تنش نظامی در مناطق مرزی بین اردن و سوریه ابراز نگرانی کرد و گفت «با خروج روسیه از جنوب سوریه رژیم ایران و گروه های نیابتی اش خلأ نظامی روسیه را پر خواهند کرد».

او در جریان سفر خود به واشنگتن این اظهارات را مطرح کرد. پادشاه اردن در گفتگو با واشنگتن پست در ۲۰۱۴ نیز برای اولین بار با به کار بردن اصطلاح «هلال شیعی» نسبت به شکل گیری هلال شیعی در منطقه هشدار داد و گفت که این امر باعث ایجاد ناامنی در منطقه خواهد شد و منافع سیاسی و اقتصادی برخی از کشورهای منطقه را دچار تحول بنیادین می کند.

سرتیپ احمد هاشم خلیفات فرمانده مرزبانی اردن پیشتر گفته بود «برخی جریان های ارتش رژیم سوریه با باندهای قاچاقچی در مرزهای سوریه و اردن همکاری می کنند».

خلیفات افزود «شبه نظامیان حزب الله لبنان و رژیم ایران در تمامی نوار مرزی جنوب سوریه مستقر هستند و از طریق خاک اردن به قاچاق مواد مخدر می پردازند». او توضیح داد «کمبود بودجه این گروه های شبه نظامی باعث افزایش قاچاق مواد مخدر در مناطق مرزی بین سوریه و اردن شده است».

قاچاق و انتقال مواد مخدر به اردن دلیل علنی و تازه حکومت اردن برای ابراز نگرانی و هشدار و برخورد با قاچاقچیان مواد مخدر وابسته شبه نظامیان رژیم ایران است. اردن از تغییر قواعد درگیری نظامی خبر داد و گفت از مرحله دفاع در مرحله تهاجم قرار می گیرد. با این حال، رژیم ایران همواره به اردن چشم طمع داشته و طی سالهای سال امنیت اردن را تهدید کرده است.

قاسم سلیمانی فرمانده سابق سپاه قدس گفته بود که رژیم ایران در لبنان و عراق حضور دارد و می تواند اوضاع اردن را کنترل کند.

علی حاجی زاده فرمانده نیروی هوافضای سپاه پس از کشته شدن سلیمانی گفت «ملت های اردن و کشورهای خلیج و افغانستان باید تصمیم به خروج آمریکا بگیرند و اگر این کار را نکنند گروه های مقاومت این تصمیم را خواهند گرفت و آمریکایی ها باید از منطقه خارج شوند».

دستگاه امنیتی اردن در ۲۰۱۵ یک جاسوس رژیم ایران را دستگیر کرد و گفت او ماموریت داشت هسته های خفته برای ایجاد ناامنی و انجام بمبگذاری های بزرگ ایجاد کند.

جمهوری اسلامی از زمان روی کار آمدن خمینی و دار و دسته اش سیاست «صدور انقلاب» را پایه ریزی کرد و بر اساس همین سیاست به دنبال ایجاد قدمگاه در اردن بوده تا به واسطه شبه نظامیانش نفوذ و تسلط خود را در کشورهای عربی افزایش دهد. بنابراین، آنچه اکنون می گذرد صرفا قاچاق مواد مخدر نیست بلکه بخشی از برنامه «جنگ» جمهوری اسلامی با اردن است و رژیم ایران تا حالا نتوانسته در این کشور نفوذ کند که این خود دلایل متعددی از جمله روابط ویژه آمریکا و اردن و نیز هوشیاری زودهنگام حکومت اردن برای خنثی کردن اقدامات رژیم ایران دارد.

این «رویارویی و نبرد» پس از آن علنی می شود که اردن و رژیم اسد گام های عملی برای نزدیک شدن روابط آغاز کردند. پادشاه اردن طرح جدیدی درباره سوریه اعلام کرد و آن را یکی دو سال پیش به جو بایدن رئیس جمهور آمریکا ارائه داد. اما این طرح همگرایی گویا به نتیجه نرسید چون نه بشار الاسد آماده بازگشت به آغوش جهان عرب است و نه ایران حاضر به کوتاه آمدن و لو صوری از سیاست هایش است.

امروز همه محتاطانه منتظرند که ببینند پس از به نتیجه نرسیدن مذاکرات برجام در وین و لو در مرحله کنونی چه خواهد شد. دولت آمریکا برای نگه داشتن سپاه در فهرست گروه های تروریستی تحت فشار بود. به هر حال، رژیم ایران علاوه بر تحریم های سنگین با نارضایتی و تجمعات اعتراضی و راهپیمایی های گسترده روبرو است. پس، می توان گفت جمهوری اسلامی با رونق دادن به «بازار قاچاق مواد مخدر» می خواهد به یک منبع درآمد دیگر دست پیدا کند و کمبود بودجه گروه های شبه نظامی خود در کشورهای مختلف را به واسطه درآمد قاچاق مواد مخدر جبران کند. جنگ ایران علیه اردن چند وقت پیش آغاز نشده بلکه مربوط به سالیان سال است.

رژیم ایران پس از تسلط کامل بر سوریه و لبنان و با سوءاستفاده از مساله جنگ در اوکراین که روس ها را مشغول کرده به دنبال تطبیق برنامه خود برای پیوستن اردن به مناطق تحت نفوذ خود است. اگر رویارویی با طرح توسعه گرایانه رژیم ایران دستکم گرفته شود شاید رژیم ایران یکی دو سال دیگر طرح نفوذ در مصر را به اجرا بگذارد؛ چه اینکه جمهوری اسلامی برنامه ایجاد قدمگاه در کشورهای مغرب عربی را کلید زده است.

 

*نویسنده سیاسی سوری