شبه نظامیان حوثی چهره واقعی تروریسم

یمنی ها گرفتار فضای امنیتی و سرکوب وحشیانه
ماموران وابسته به گروه شبه نظامی حوثی در یمن در حال اعدام مردی در میدان تحریر صنعاء هستند که به کشتن سه دخترش متهم شده بود (فرانس پرس)
تجمع شماری از قربانیان شکنجه در بازداشتگاه های حوثی ها
ماموران پلیس در حال انتقال جسد مردی هستند که در میدان تحریر صنعاء اعدام شد. این شهروند یمنی متهم شده بود که در ماجرای قتل صالح الصماد از رهبران سرشناس حوثی در ۲۰۱۸ دست دارد (رویترز)

خبر اعدام ۹ نفر از منطقه تهامه در یمن شنبه ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۱ همه را غافلگیر کرد. شبه نظامیان حوثی این ۹ نفر را به اتهام کشتن صالح الصماد از جمله رهبران سرشناس حوثی ها متهم کرده بودند. ۳ سال کسی از آنها خبری نداشت و خانواده هایشان حق ملاقات نداشتند و از کلیه حقوق خود که در قانون اساسی جمهوری یمن به آنها اشاره شده محروم بودند.

موسسات و نهادهای حقوقی و بین المللی ضمن محکوم کردن این اقدام جنایتکارانه از شبه نظامیان حوثی خواستند تا به نقض حقوق بشر پایان دهند. ماجرای اعدام ۹ شهروند یمنی بدون محاکمه عادلانه اولین جنایت صورت گرفته از سوی شبه نظامیان حوثی وابسته به رژیم ایران پس از کودتا در یمن نیست.

شبه نظامیان حوثی صدها مورد جنایت وحشیانه انجام داده اند که موسسات حقوق بشری یمن اسناد آنها را در سال های گذشته گردآوری کرده اند.

دنباله رو داعش

پارلمان یمن از صحنه های دلخراش در ویدئوی اعدام ۹ شهروند یمنی در صنعاء به عنوان یک فاجعه واقعی و تمام عیار و دلیل محکم ناکارآمدی دستگاه قضایی حوثی ها یاد کرد. دستگاهی که غیر مستقل و تابع شرایط سیاسی است.

پارلمان یمن از جهانیان و نهادهای حقوق بشری خواست تا به داد مردم یمن برسند و آنها را از دست حوثی ها نجات دهند. اعضای پارلمان یمن افزودند «این باند تروریست به سبک داعش دست به اعدام های وحشیانه و بی رحمانه می زند و بی گناهان را بدون سند و دلیل می کشد و دادگاه های نمایشی بدون برخورداری از شروط قوانین بین المللی و انسانی برپا می کند. شبه نظامیان حوثی اصرار دارند که به ارعاب مردم یمن و اقدامات خود ادامه دهند». این ویدئو نشان می دهد که عناصر حوثی ها از پشت به سر بازداشتی ها شلیک می کنند و همچنین کودکی که به انتظار اجرای حکم اعدام خود است نمی تواند سر پا بایستد.

شهادت افراد متهم در دادگاه نشان می دهد که آنها برای اعترافات اجباری در معرض شکنجه و فشار قرار گرفته اند. بازجویان تهدید کرده بودند که اگر آنها اعتراف نکنند با گلوله کشته می شوند و یا چند روزی از خواب محروم می مانند و یا در معرض شوک الکتریکی یا سوزاندن نقاطی از بدن و کتک وحشیانه و شیوه های دیگر شکنجه قرار می گیرند.

نهادهای حقوق بشری یمن گفتند که علی عبده کزابه دهمین نفری که در این پرونده محکوم شده در ماه اوت ۲۰۱۹ بر اثر شکنجه جان باخته است.

 

تجمع مادران شماری از ربوده شدگان در الحدیده در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰ در اعتراض به تعلل ورزی حکومت و حوثی ها برای اجرای توافقنامه آزادی شهروندان ربوده شده (صفحه انجمن مادران ربوده شدگان- رابطة أمهات المختطفين)

 

عدم آگاهی کافی درباره اوضاع خطرناک در یمن

پس از پخش ویدئوی اعدام این شهروندان یمنی به دست شبه نظامیان حوثی بیانیه های گوناگونی از سوی موسسات بین المللی و سازمان ملل برای نکوهش و محکومیت این اقدام منتشر شد اما آیا این واقعا برای متوقف کردن اقدامات جنایتکارانه حوثی ها کافی است؟

عز الدین الاصبحی سفیر جمهوری یمن در مراکش در گفتگو با «المجله» گفت «جامعه جهانی وظایف حقوقی و اخلاقی نسبت به اقدامات جنایتکارانه شبه نظامیان حوثی در یمن دارد که نه تنها به وظایف خود در این خصوص عمل نکرده بلکه در هفت سال گذشته با نوعی کم کاری از سوی جامعه جهانی مواجه بودیم. به خصوص اعضای شورای امنیت و سازمان ملل که از اختیارات لازم برای ایجاد یک تحول واقعی در یمن برخوردارند و دستکم این نهادها تا حدودی می توانند جلوی اقدامات حوثی ها را بگیرند و نگذارند جنایت و نقض حقوق بشر گسترده تر شود. جامعه بین الملل تا حالا نسبت به یمن تا حدود زیادی بی اعتنایی و سهل انگاری نشان داده که متاسفانه نتایج ناگواری از جمله چند دستگی سیاسی یا عدم آگاهی کافی درباره اوضاع خطرناک رویدادهای یمن داشته است. برخی رسانه ها در کشورهای گوناگون در حد انجام وظیفه رویدادهای یمن را پوشش می دهند اما این اطلاع رسانی قطره چکانی بدین معنا نیست که موسسات بین المللی و کشورها از خود سلب مسئولیت کنند. یمن ذیل فصل هفت منشور سازمان ملل است پس وظیفه اخلاقی کشورها به ویژه کشورهایی که در راستای برقراری صلح بین المللی و تحقق دموکراسی کوشش می کنند این است که درباره یمن هم کاری انجام دهند و دیدگاه جهانی درباره یمن را به طور جدی مورد بازنگری قرار دهند».

دلیل بی اعتنایی و سهل انگاری درباره یمن چیست؟ الاصبحی گفت «عوامل گوناگونی منجر به این وضعیت شده از جمله اینکه مراکز تصمیم گیرنده سیاسی و تصمیم ساز در کشورهای فراوان آگاهی کافی درباره شرایط روی زمین و واقعیت ها ندارند چون برخی نهادها یا افراد با نفوذ اطلاعات نادرست در اختیار مراکز تصمیم گیرنده قرار می دهند. ضمنا، کشمکش و چند دستگی در آمریکا را هم باید اضافه کرد و این کشمکش های بعضا حاد روی مسائل مختلف بین المللی از جمله مساله یمن تاثیر گذار بوده است. به عنوان مثال، کشمکش بین دو حزب یا گروه رقیب. اگر یکی از این گروه ها به قدرت برسد ممکن است رویکرد پیشین درباره یمن را نادرست و غیر واقعی و غیر انسانی بخواند و از سر واکنش سیاست متفاوتی در پیش بگیرد. گروه های چپ در کشورهای غربی می گویند حامی اقلیت های مظلوم و مخالف دولت های غیر دموکراتیک از نظر خودشان هستند. وقتی این گروه ها به قدرت می رسد عملکردشان درباره یمن با توجه به پیشداوری هایشان تغییر می کند اما این پیشداوری ها عمدتا نادرست هستند و تا دولت ها به خود بیایند و متوجه اشتباه خود شوند کار از کار گذشته است.

مساله دیگر تعارض منافع است. ما در مساله یمن شاهد صف آرایی دو گروه هستیم؛ گروه حامی دولت یمن که شامل کشورهای خلیج می شوند. عده ای معتقدند یمن به جایی برای تسویه حساب کشورهای خلیج با ایران تبدیل شده اما این دیدگاه اشتباه است چون سیاست کشورهای خلیج درباره یمن بر پایه مبانی بشردوستانه بوده و دیدگاه به حقی است. کشورهای خلیج با توجه به منافع شخصی موضع گیری نکردند بلکه جانب حق را گرفتند. ضمنا کشورهای خلیج در معرض تهدید و خطر از سوی شبه نظامیان حوثی قرار دارند و مردم یمن هم توسط حوثی ها سرکوب می شوند. بنابراین سیاست کشورهای خلیج درست است و باید از آن حمایت کرد».

سفیر جمهوری یمن در مراکش یادآور شد «حوثی ها یک نظام تحول خواه و انسان گرا و مدرن و معاصر نیستند بلکه روی دیگر داعش هستند. شما اگر طرفدار دموکراسی و حکومت لائیک و حقوق بشر هستند نمی توانید هوادار شبه نظامیان حوثی باشید چون این گروه در اصل رویکرد متضاد با مسایل استراتژیکی مثل حقوق بشر و عدم عضوگیری کودکان و برابری و معاصر بودن و فضای باز فکری و آزادی بیان دارند. آنها برداشت اشتباهی از این مفاهیم دارند و معتقدند که گفتمان انقلابی در پیش گرفته اند در صورتی که این بی هیچ وجه درست نیست. اسناد لو رفته از بخش های تحت کنترل حوثی ها نشان می دهد که زنان در این مناطق حق آرایش کردن یا حتی کار در موسسات امداد رسانی ندارند. در یکی از این اسناد گفته شده که زنان حق ندارند آرایش یا از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده کنند. این اسناد و مقررات شبیه آموزه های داعش است. طالبان یک گروه تندرو است خب حوثی ها تندروتر از طالبان هستند».

مشت تروریستی و فضای پلیسی

تجمع مادران ربوده شدگان در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۰ که خواهان آزادی زندانیان هستند

 

  «صدایی بلندتر از صدای شبه نظامیان نیست» سفیر یمن با این جمله شرایط مردم یمن در بخش های تحت کنترل حوثی ها را توصیف می کند. او افزود «حوثی ها وانمود می کنند که شرایط صنعاء خوب و با ثبات و امنیت است اما واقعیت این است که صنعاء در گره مشت امنیتی و تروریستی گرفتار شده و مردم حتی نمی توانند نفس بکشند. آزادی ها و رسانه های گوناگون برچیده شده و جنبه های مختلف زندگی از بین رفته و فقط صدای این گروه شبه نظامی باقی مانده است. آدم ربایی و ارعاب به امری روزمره تبدیل شده و مردم یمن در صورتی می توانند کسب و کار پررونق و سودآوری داشته باشند که سود و کاسبی خود را با گروه شبه نظامی تقسیم کنند. بازرگانان تنها با پارتی بازی و تقسیم سود با افراد با نفوذ می توانند فعالیت اقتصادی کنند و حالا عرصه به روی مردم تنگ تر شده و عناصر رده پایین حوثی ها تمامی کسب و کارها دستشان است. ارعاب مردم حتی در خانه و تبعیض و نابرابری بین مناطق مختلف از دیگر امور روزمره مردم است و هیچ کس هم نمی تواند به بازداشت یا آدم ربایی اعتراض کند یا حرفی در صنعاء بزند. این حال و روز مردم در بخش های تحت کنترل حوثی ها است. تفرقه افکنی و تبعیض و نابرابری بین مردم هم از گرفتاری های یمن است. مثلا شهروندان استان های یمن در صنعاء پیدایشان نیست. اهالی بخش های مختلف یمن مثلا در صعده احساس امنیت نمی کنند چون مورد بدرفتاری و نابرابری قرار می گیرند. هیچ کس جرات حرف زدن درباره این اقدامات را ندارد فقط عده ای از خبرنگاران شرایط دشوار مردم در بخش های تحت کنترل حوثی ها را پوشش می دهند. جنبه های تکان دهنده دیگری از جمله علیه زنان وجود دارد؛ مثلا زنان تنها در بازارها احساس امنیت نمی کنند».

آیا زور حوثی ها فقط به مخالفان می رسد یا همه جامعه یمن گرفتارند؟

الاصبحی گفت «همه مردم یمن با آیین های مذهبی گوناگون زیر سلطه استبدادی حوثی ها هستند چون دکترین دینی دگم و بسته درباره اینکه رهبر حرف اول و آخر را می زند بسیار خطرناک است. گروه های فرقه گرا و نژاد پرست و منطقه گرا به منافع اقتصادی و کاسبی های کلان و اختیارات اداری دست پیدا می کنند. آدم ربایی بر اساس هویت انجام می شود. دلیل آدم ربایی و بازداشت فقط فشار سیاسی بر مردم نیست بلکه به دلیل فساد هم انجام می شود چه اینکه برخی اوقات آدم ربایان دست به باج خواهی می زنند تا کاسبی کنند و این منبع درآمد حقیقی برای چهره های با نفوذ بسیاری شده است».

مادران جلوی زندان ها 

 

طبق گزارش سازمان دیده بان حقوق بشر مقام های حوثی یمن دست به بازداشت های خودسرانه و شکنجه و آدم ربایی مخالفان و منتقدان زیادی زده اند (آژانس عکس اروپا)

«بدترین تجربه زندگی ام بود. چند سال از آن گذشته اما هنوز همه چیز را به خاطر دارم و وقتی این ماجرا را تعریف می کنم اشک در چشمانم جمع می شود. وقتی می خواستند ما را از زندان آزاد کنند باید اولیاء امور می آمدند و ما را تحویل می گرفتند. همسرم آمد و منی که یک زن بالغ هستم را تحویل گرفت».

این حرف های زنی است که به او «ام المختطفین» (مادر ربوده شدگان) می گویند. او در گفتگو با «المجله» از اولین بازداشت خود توسط شبه نظامیان حوثی در ۲۰۱۵ صحبت کرد. «ام المختطفین» و دو دوست و همکارش در حزب اصلاح یمن اولین زنان بازداشت شده توسط حوثی ها بودند چون به گفته خانم امه السلام الحاج رییس جمعیت مادران ربوده شدگان بازداشت زنان قبلا یک «اقدام بی شرمانه و ننگین» به شمار می رفت اما پس از کشته شدن علی عبد الله صالح رییس جمهور سابق و سرکوب تجمع اعضای زن حزب اصلاح یمن توسط حوثی ها این امر به یک پدیده رایج تبدیل شد. زنان عضو حزب اصلاح یمن در آن تجمع خواستار تحویل پیکر علی عبد الله صالح بودند که توسط حوثی ها مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و بازداشت شدند و بسیاری از آنها تا حالا در بازداشتگاه های حوثی ها نگهداری می شوند».

الحاج در گفتگو با «المجله» افزود «شبه نظامیان حوثی به مقر حزب اصلاح یمن یورش بردند. ما آنجا جلسه رسمی داشتیم. آنها جلسه را به هم زدند و شرکت کنندگان را بردند. شرکت کنندگان در جلسه ۳ زن از جمله بنده و ۶ مرد بوديم و ما را به بازداشتگاه الجدیری در صنعاء‌ بردند. وقتی ما را از مقر حزب اصلاح می بردند تلاش کردم فرار کنم اما تهدیدم کردند که با یک تیربار اتوماتیک سرت را منفجر می کنیم. روبنده ام را برداشتند و مرا به خودرویی که ما را به بازداشتگاه می برد برگرداندند. تا شب در بازداشتگاه بودیم. ما اولین زنان ربوده شده توسط شبه نظامیان حوثی بودیم و به همین دلیل حوثی ها تحت فشار گسترده قرار گرفتند. زنان در اعتراض به بازداشت ما جلوی در بازداشتگاه تجمع کردند و سرانجام زنان را آزاد کردند اما مردان ۸ ماه زندانی بودند. از زنان تعهد کتبی گرفتند و ما را به ولی امر تحویل دادند».

او در ادامه یادآور شد «۷ ژوئن ۲۰۱۶ از اردن به یمن بازگشتم که در فرودگاه صنعاء بازداشت شدم. در کنفرانس حمایت از مذاکره و گفتگو در اردن شرکت کردم و سرانجام با پادرمیانی علي سيف حسن سیاستمدار شناخته شده یمنی آزاد شدم به شرطی که روز بعد با او به شعبه امنیت ملی بروم. به آنجا رفتیم و با ابوعماد رییس شعبه ملاقات کردیم. ابوعماد تهدید کرد که اگر من و سایر مادران ربوده شدگان از راهپیمایی و تجمع برای آزادی ربوده شدگان دست برنداریم توسط گروه (الزینبیات) مورد ضرب و شتم قرار خواهیم گرفت. یکی از همکارانم تابستان ۲۰۱۷ به من خبر داد که حکم جلب من توسط شعبه امنیت ملی صادر شده و من فورا از صنعاء به عدن گریختم و بچه ها و همسرم در صنعاء ماندند. نیروهای امنیتی اواخر ۲۰۱۸ همسرم را مورد پیگرد قرار دادند و او هم به عدن آمد اما بچه ها را در صنعاء گذاشتیم. وقتی امتحانات تمام شد آنها هم پیش ما آمدند».

الحاج مورد آزار و اذیت و پیگرد و فشار گسترده از سوی شبه نظامیان قرار گرفت اما او تا حالا تسلیم نشده است. الحاج و گروهی از فعالان زن و مادران ربوده شدگان مساله افراد ربوده شده را دنبال می کنند تا شاید بتوانند زمینه آزادی آنها را از زندان های حوثی ها فراهم کنند. همسران و پدران ربوده شدگان و وکلای دادگستری و خبرنگارانی که پرونده ناپدیدشدگان را دنبال می کنند چندین بار از سوی حوثی ها بازداشت شدند و به همین دلیل امه السلام الحاج و گروهی از فعالان زن و مادران زندانیان و ناپدید شدگان تشکلی برای پیگیری پرونده زندانیان تحت شکنجه و ناپدیدشدگان در زندان های مرگ را تشکیل دادند.

الحاج خاطر نشان کرد «ما در جمعیت مادران ربوده شدگان فقط برنامه هایی مثل فشار و تظاهرات جلوی زندان ها نداریم بلکه می خواهیم فعالیت خود را ادامه دهیم تا صدای این افراد به همه جا برسد. بیش از ۹۰۰ تن از ربوده شدگان از جمله ۳ زن تا حالا به دلیل همین فشار و پیگیری ها آزاد شدند. اعضای این جمعیت با برگزاری تجمع های اعتراضی موفق به بهبودی نسبی شرایط زندان ها و ورود دارو و غذا به زندان ها شدند. ما با هلال احمر همکاری و هماهنگی می کنیم چون این تنها سازمانی است که اعضای آن می توانند بازدیدهای منظم از زندان ها داشته باشند. ما به کمیته بین المللی صلیب سرخ فشار می آوریم و با آنها هماهنگ می کنیم تا با بازدیدهای مستمر این نهاد مواد غذایی و دارو به دست زندانیان برسد. به خصوص اینکه اوضاع پس از شیوع کرونا و پیشتر وبا بدتر شده و زندانیان به اقلام دارویی نیازمندند. هدف ما این است که فرزندان ما در زندان ها سلامت باشند و سالم از زندان آزاد شوند و آنها را به دلیل سهل انگاری یا شکنجه از دست ندهیم».

نقض گسترده حقوق زنان در دوره حوثی ها

گروه حقوقی و عملیاتی سازمان حقوق و آزادی های یمن در گزارش خود که نسخه ای از آن به دست «المجله» رسید به ۶ هزار و ۴۷۶ مورد نقض حقوق زنان در ۱۹ استان از اول ژانویه ۲۰۱۵ تا اول ژوئن ۲۰۲۱ توسط شبه نظامیان حوثی در یمن اشاره کرده است.

از این مجموع یکهزار و ۶۹۱ مورد قتل و ۳ هزار و ۷۴۱ مورد جراحت بر اثر موشک باران و انفجار مین و خمپاره و تک تیراندازی و تیراندازی بی رویه و غیر هدفمند بوده و ۷۷۰ مورد هم مربوط به بازداشت و آدم ربایی است و تعداد زنان ناپدیده شده به ۱۹۵ نفر رسیده و ۷۰ مورد شکنجه زنان در یمن ثبت شده.

سازمان حقوق و آزادی های یمن افزود «شبه نظامیان حوثی دست به آدم ربایی و بازداشت ۷۷۰ زن در ۱۴ استان یمن از جمله دو تبعه خارجی زده اند. ۱۹۵ زن ربوده شده توسط شبه نظامیان حوثی به بازداشتگاه های مخفیانه برده شده اند و ۳ ماه تا یک سال هیچ خبری از آنها نبود و بعد مشخص شد که این افراد کجا زندانی هستند اما با این حال وضعیت برخی از آنها تا حالا نامعلوم است».

این گزارش گفت «زنان بازداشت شده در بازداشتگاه های علنی و مخفی حوثی ها در معرض شکنجه های گوناگون و بدرفتاری قرار دارند و طبق گفته های برخی از زنانی که آزاد شدند حتی علیه آنها پرونده سازی می کنند و به آنها برچسب غیر اخلاقی می زنند و با آبرو و کرامتشان بازی می کنند. این زنان گفتند که مورد آزار و اذیت جنسی و تجاوز قرار گرفته و حتی بعضی از هم بندیهایشان اقدام به خودکشی کرده اند. عده ای هم پس از آزادی از بازداشتگاه های حوثی ها توسط خویشاوندان خود و تحت عنوان «پاک کردن لکه ننگ» کشته شده اند.

مرگ زندانیان 

زندانیان فراوانی در بازداشتگاه های حوثی ها با وجود شکنجه و فشار و آزار و اذیت دوام آوردند اما خیلی هم تحمل نکردند و بر اثر موج گسترده شکنجه و فشار شبه نظامیان جان باختند.

صدها نفر از زندانیان بر اثر شکنجه جان باختند. داستان دردناک برخی از آنها به بیرون درز کرده و به گوش همه رسید اما قصه درد و عذاب عده دیگری در همان راهروهای زندان های مرگ برای همیشه دفن شد. جمعیت مادران ربوده شدگان نام و شرح حال ده ها نفر از زندانیان کشته شده در بازداشتگاه ها را جمع کرده است.

«س ص ج»، ۴۱ ساله بر اثر شکنجه در یکی از بازداشتگاه های حوثی ها جان باخت. او به دلایل سیاسی دو بار بازداشت و آزاد شد. حوثی ها برای فشار به وی دو نفر از پسرانش را در ماه ژوئیه ۲۰۱۹ در صنعاء بازداشت کردند تا او را وادار کنند که خودش را تسلیم کند. او نیز خودش را تسلیم کرد و به اتهام مشارکت در ترور ابراهیم الحوثی برادر رهبر حوثی ها به زندان امنیت سیاسی صنعاء فرستاده شد و آنجا بیش از دو ماه در معرض انواع شکنجه وحشیانه قرار گرفت تا سرانجام جان باخت. خبر مرگ او را سه شنبه ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۹ به خانواده اش دادند و از آنها خواستند تا برای تحویل جسد به زندان مراجعه کنند. مسئولان زندان از این خانواده خواستند ورقه ای را امضا کنند که علت فوت را طبیعی اعلام کرده است.

یکی از خویشاوندان این زندانی جان باخته گفت «مجبور شدیم ورقه هایی دال بر اینکه علت فوت طبیعی بوده را امضا کنیم اما وقتی جسد را تحویل گرفتیم آثار شکنجه برای اثر سوختگی های پیاپی و لکه های سیاه و ورم بر بدن او را دیدیم. این آثار نشان می دهد که بازجوی جنایتکار هیولای بدون حس انسانی است. بعد جنازه را به خاک سپردند و حوثی ها از برگزاری مراسم عزاداری خودداری کردند».

هادی صالح النشمه معلم یکی از مدارس منطقه کشر در استان حجه بود. او در جریان اعتراضات مردمی به حوثی ها در این استان در اوایل ۲۰۱۹ ۱۷ مارس ۲۰۱۹ به قصد مهاجرت به صنعاء از خانه خارج می شود و عناصر مسلح حوثی ها او را در یکی از ایست های بازرسی بازداشت می کنند و به زندان امنیت سیاسی در استان عمران واقع در شمال یمن می برند. او حق ملاقات یا تماس تلفنی با خانواده نداشت و خانواده اش هیچ خبری از حال و روزش نداشتند و فقط می دانستند که در استان عمران بازداشت شده است. ۴ مه ۲۰۱۹ به خانواده اش خبر می دهند تا برای تحویل جنازه به زندان مراجعه کنند.

یکی از خویشاوندان هادی گفت «آثار شکنجه بر جسد او پیدا بود. همه بدنش ورم کرده بود و آثار میخ در دست چپش دیدیم و ناخن هایش را کشیده بودند.

عناصر مسلح حوثی دستور دادند از جسد او عکس نگیریم».

یمن قربانی موقعیت جغرافیایی

اوضاع امنیتی یمن خطرناک است و مردم کشور در معرض انواع فشار و شکنجه و محدودیت قرار دارد. نقض حقوق مردم در سطح وسیع از سوی شبه نظامیان حوثی ادامه دارد اما با این حال رسانه ها اوضاع یمن و گرفتاری مردم جنگ زده و تحت سلطه حوثی ها را آنچنان که باید و شاید پوشش نمی دهند. این کوتاهی به گفته سفیر عز الدین الاصبحی دلایل متعددی دارد.

الاصبحی بر این باور است که «یمن کشور دور افتاده در جنوب شبه جزیره عرب است و به همین دلیل قربانی موقعیت جغرافیایی خود شده. سازمان ملل می گوید یمن گرفتار بزرگ ترین فاجعه انسانی شده اما با این حال کشورهای جهان آوارگان یمنی را به عنوان پناهنده قبول نمی کنند. آوارگان یمنی در کشورهای فراوان تحت عنوان «مهاجر و مهمان و غیره» به سر می برند. مساله دیگر این است که میلیون ها نفر از مردم یمن در داخل کشور آواره شده اند. بنابراین موسسات بین المللی درباره مفاهیم بشردوستانه رویکرد دوگانه در پیش گرفته اند فقط به این دلیل که یمن فاصله بسیار زیادی با کشورهای اروپایی دارد و بحران یمن تاثیری روی اروپایی ها ندارد. یمن با سعودی مرز زمینی طولانی دارد و میان دو دریای مهم واقع شده است. دسترسی رسانه های دنیا به این منطقه دور افتاده دشوار به نظر می رسد. نکته بعدی این است که یمن مرز گسترده با کشورهای مشکل دار ندارد و به همین خاطر مورد بی اعتنایی و بی توجهی رسانه ها قرار گرفته است.

رسانه ها از همان ابتدا مقابل ائتلاف عربی جبهه گیری کردند و القا نمودند که مردم یمن توسط جنگنده های ائتلاف بمباران می شوند. این رسانه ها به واقعیت اشاره نمی کنند که این حمله های هوایی در اصل علیه کودتای شبه نظامیان است و این را نادیده می گیرند که حمله هوایی در پاسخ به کودتای شبه نظامیان انجام می شود. اغلب رسانه ها نمی گویند که از ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴ و قبل از آن در یمن چه اتفاقاتی افتاده. کشتار و قتل عام. پیکرهای بی جان که در کنار جاده ها رها شده بودند. هیچ کس به این مسایل اشاره ای نمی کند. پس نوعی دوگانگی سیاسی وجود دارد. یک جریان سیاسی درصدد حذف گروه سیاسی دیگر است و رسانه ها از همان ابتدا نگاه بی طرفانه و حرفه ای به این بحران نداشتند».

الاصبحی خاطر نشان کرد «رسانه های هوادار حکومت یمن هم باید انتقاد از خود داشته باشد. ما باید قدرت بگیریم و گرفتاری و مشکلات مردم را در مناطق جنگی گوناگون پوشش خبری صوتی و تصویری بدهیم و گرفتاری مردم را اطلاع رسانی کنیم. تلویزیون و رادیو باید از داخل یمن فعالیت کنند که البته دردسرهای امنیتی فراوانی دارد».

او اظهار کرد «باید آمار و گزارش ها درباره اقدامات تخریبی حوثی ها در اختیار مراکز تصمیم ساز و افکار عمومی غرب موثر بر تصمیم گیرندگان قرار بگیرد. ما هنوز به این مرحله نرسیده ایم و فناوری لازم برای ارتباط و تاثیر بر ذهنیت غربی ها نداریم چون این کار خط مشی و سبک حرفه ای متفاوتی می طلبد تا بتوان روی یک گفتمان پرنفوذ تاثیر گذاشت. این یکی از نقاط ضعف ما است چون نبرد برای پس گرفتن نهادهای دولت و برقراری ثبات در یمن فقط در حوزه نظامی و جنگی نیست بلکه از لحاظ سیاسی و حقوقی و رسانه ای و اقتصادی هم وارد گود مبارزه شد. مساله فقط پیروزی در زمین نبرد نیست بلکه پایان دادن به کودتا و حکمروانی شبه نظامی حوثی ها مستلزم پیروزی در حوزه های دیگر است؛ مثل جبهه اقتصادی که بسیار مهم است و برقراری امنیت و ثبات در بخش های تحت کنترل دولت و اجرای یک الگوی مثبت. اگر بخواهیم صنعاء را از حوثی ها پس بگیریم باید عدن را آباد کنیم و از آن یک پایتخت امن و با ثبات و برخوردار از خدمات کامل بسازیم که آغوش خود را برای تمام مردم یمن باز کند».

بنابراین مردم یمن از آغاز کودتای حوثی ها علیه دولت یمن در معرض شکنجه و آزار و اذیت و کشتار و بازداشت و جنایت های گوناگون در بازداشتگاه ها و غیره قرار گرفته اند تا جایی که جامعه یمن در آستانه چند پارگی قرار دارد و دلیل آن کشمکش مذهبی و فرقه ای است که حوثی ها مردم یمن را به این حال و روز انداخته اند. حوثی ها مورد حمایت رژیم آخوندی هستند که می خواهد شکوه و عظمت پیشینان خود را روی آوار جوامع عربی در سوریه و عراق و لبنان و یمن احیا کند. رژیم آخوندی گفتمان نفرت پراکنی و فرقه گرایی مذهبی را به خورد این مردم داد تا نسل جدیدی با تفکرات ستیزه جویانه و متعصب دینی بسازد.