کج دار و مریز با ایران فایده ندارد

دولت سعودی طرحی برای آتش بس و پایان بحران در یمن مطرح کرد اما حوثی ها نه تنها آن را رد کردند بلکه محمد عبد السلام مذاکره کننده ارشد حوثی ها در صفحه توئیتر گفت «طرح سعودی چیز تازه ای ندارد و جدی نیست و فقط جنبه تبلیغاتی دارد». نیروهای انصار الله حوثی از طریق عملیات نظامی به عنوان «روز ملی ایستادگی» به عمق خاک سعودی با پهپاد و موشک بالستیک حمله کردند.

این تحولات با اظهارات مقام های آمریکایی همزمان شده که تداوم حملات حوثی ها را محکوم کردند اما این نکوهش و محکومیت در حد صدور بیانیه و اظهار نظر بود.

دولت بایدن چندی پس از روی کار آمدن حوثی ها را از فهرست گروه های تروریستی حذف کرد. این اقدام به مثابه یک هدیه مجانی از سوی دولت آمریکا به جمهوری اسلامی ایران  تلقی شد که بدون توجه به حملات گسترده و روزمره حوثی ها صورت گرفت.

تجربه حوثی های یمن و تمام گروه های شبه نظامی ایران در چند دهه گذشته نشان داد حسن نیت داشتن با ایران فایده ندارد. همه بلاهایی که توسط شبه نظامیان ایران و دار و دسته آنها در عراق و حزب الله لبنان بر سر منطقه آمده و می آید اینک از طریق حوثی ها در یمن تکرار می شود.

رژیم ایران پس از انقلاب اسلامی تا کنون دست از سر همسایگان عرب خود بر نداشته و به طور مستقیم یا از طریق تشکیل شبه نظامیان فرقه ای و حمایت مالی و تسلیحاتی آنها حاکمیت ملی کشورها را نادیده می گیرد و حالا جمهوری اسلامی به خنجر سمی بر پشت تمام کشورهای عربی تبدیل شده است. صدور انقلاب شعار رژیم ایران بود اما حقیقت این است که ایران برای برچیدن مفهوم دولت و نهادهای دولتی فقط بی ثباتی و آشوب و تخریب صادر کرده است. رژیم ایران به دنبال تسلط بر کشورهای عربی از طریق شبه نظامیانش است. با این اوصاف، چطور کشوری که تشکیلات نظامی موازی ارتش ملی در آن جولان می دهد می تواند روی آرامش ببیند. وقاحت ایران در سوریه حد و مرزی ندارد. رژیم ایران با میدان داری حکومت اسد نه تنها باقی مانده دولت سوریه را در ازای حمایت از اسد تصاحب کرد بلکه سوریه را تحت اشغال خود درآورد. ایران با استقرار گروه های شبه نظامی فرقه گرای تابع خود در سوریه و کوچ اجباری مردم کشور و غارت دار و ندارشان مزدوران و نیروهای شبه نظامی اش را در خانه های مردم آواره سوریه اسکان داده است.

اما آنچه در این میان آشکار است این است که کج دار و مریز رفتن با ایران و شبه نظامیانش در لبنان فایده ندارد. حزب الله، گروه شبه نظامی ایران در لبنان پس از پس گرفتن بخش های جنوب لبنان از دست اسرائیل در ۲۰۰۰ زیر بار جمع کردن سلاح خود نرفت. طرح ها و خواسته های متعددی درباره جمع آوری سلاح حزب الله و تنظیم یک برنامه راهبردی دفاعی پس از غیر مسلح شدن حزب الله لبنان مطرح شدند اما حزب الله نپذیرفت. در حقیقت باید گفت که حزب الله هیچ گاه یک حزب لبنانی نبوده و به همین دلیل خواسته های متعدد مطرح شده درباره جمع کردن سلاح حزب الله و بازگشت به آغوش کشور و ادغام با جامعه لبنانی واقع بینانه نیست.

بحران کنونی که به جان لبنان افتاده سنگین تر از مشکلات و بحران های این کشور است که پس از ترور پرزیدنت رفیق حریری آغاز شد. حزب الله همه بحران های پیشین را از طریق بی اعتنایی به سرنوشت کشور و مردم پشت سر گذاشت. حزب الله پس از هر بحران موفقیت های بیشتری کسب می کرد و سهم بیشتری از حقوق دولت و مردم را می بلعید. این گروه تمام قوانین اساسی و مقررات کشور را زیر پا گذاشته تا با کج دار و مریز در بهترین شرایط به یک توافق نصف و نیمه برسد.

برخی در لبنان و نیز در سوریه معتقدند که سرعت بخشی برای رسیدن به توافق مشکل گشا است چون معامله و توافق همواره کلید طلایی در این منطقه بوده. اگرچه توافق بین ایران و آمریکا در آینده نزدیک دور از ذهن به نظر می رسد اما قرائن و شواهد نشان می دهد که دولت آمریکا برای امتیاز دهی در راستای رسیدن به توافق با ایران آمادگی دارد.

اگر واقعا سرنوشت ما در منطقه معامله و امتیاز دهی است پس نباید زیر بار هر توافق و معامله ای رفت و باید این مساله مورد بحث و بررسی قرار بگیرد. کشورهای عربی تا حالا که سند چشم انداز جامع برای خاتمه دادن به تجاوزگری های مداوم ایران و شبه نظامیانش ارائه نداده اند. همه درباره برنامه توسعه طلبی و تخریبی رژیم ایران در منطقه متفق القول هستند پس باید همه بپذیریم که سیاست کج دار و مریز و حسن نیت با ایران بی فایده است. این سیاست بارها اجرا شده و نتیجه ای نداشته پس زمان آن رسیده که دنبال یک راهکار اساسی باشیم. راهکاری که خط پایان نهایی برای سیاست های ایران باشد.

طرح سعودی برای پایان جنگ و گرفتاری مردم یمن عالی بود و واکنش حوثی ها در رد این توافق و تداوم حمله و تجاوزگری غافلگیر کننده نبود. اینک همه باید برای کاهش رنج و گرفتاری غیر نظامیان در یمن و لبنان و سوریه و عراق تلاش کنیم تا زمانی که یک توافق عادلانه و جامع مطرح و اجرا شود.