• شماره جدید
weekly-issue, داستان پوشش, گزارش ویژه

اخراج و زندان؛ تکریم حاکمیت از معلمان در ایران

تهران – المجله

در ایران بارها از ستایش و تکریم مقام معلم گفته اند و این که شغل معلمی، شغل پیامبران است، سال هاست که در این کشور روزی به نام “روز معلم” برگزار می شود ولی در لابلای بازار گرم مراسم و تجلیل از معلمان و وعده های خوش مسوولان برای افزایش حقوق، خبرها و گزارش های بسیاری از شرایط سخت زندگی این قشر و نگاه امنیتی حاکمیت به مطالبات آنها در رسانه های رسمی منتشر می شود.

آموزش و پرورش، این دستگاه عریض و طویل در چنبره بی مهری و تعلل مدیران دولتی، با داشتن نزدیک به یک میلیون معلم و کارمند و بیش از ۱۲ میلیون دانش آموز، بزرگترین و در عین حال ناتوان ترین و فقیرترین وزارتخانه دولتی در پرداخت حقوق و بهبود شرایط مدارس و نظام آموزشی به شمار می رود.

تظاهرات متعدد معلمان بازنشسته و شاغل، طی سال های اخیر، بیانگر این واقعیت است که بدنه­ این تشکیلات از ناکارآمدی عملکرد و سیاست های تبعیض آمیز مدیران آموزش و پرورش برای حل و فصل مشکلات عمومی و بهبود وضعیت معیشتی معلمان ناخشنود است.
به گفته بسیاری از ناظران، قدرت خرید معلمان در سال های پس از پیروزی انقلاب اسلامی کاهش یافته است، بودجه آموزش و پرورش در این سالها هیچگاه درخور و شایسته جایگاه معلمان، قدرت خرید و وضعیت معیشت آنها نبوده است.

خبرگزاری تسنیم در این مورد نوشته است:«بررسی بودجه آموزش‌وپرورش در سال‌های ۹۰ تا ۹۵ نشان می‌دهد اگرچه بودجه افزایش یافته اما قدرت خرید معلمان و وضعیت معیشت آنها تضعیف شده است.»

نوسانات اقتصادی و ارزی و رشد بی رویه قیمت مسکن در طول این سال ها، بیش از همه بر دوش دستمزدبگیران به ویژه کارگران و معلمان سنگینی کرده است. نتیجه تقلیل قدرت خرید معلمان و ناتوانی معیشتی آنان، خدشه دار شدن حرمت و منزلت شان و روی آوردن به شغل دوم و یا کناره گیری از این حرفه است.

معلمان از سال ۱۳۸۰خواستار تصویب طرح “ پرداخت هماهنگ حقوق و مزایا” برای برقراری نظام هماهنگ پرداخت حقوق کارکنان دولت بودند که بعدها به «لایحه مدیریت خدمات کشوری» تغییر نام یافت، لایحه ای که پس از اعتراض و تهدید فرهنگیان به اعتصاب سراسری سرانجام پس از تغییرات فراوان در بهمن ۸۵ به تصویب مجلس و در مهرماه ۸۶ به تایید شورای نگهبان رسید.

با این وجود، مسوولان آموزش و پرورش، در طول این سال ها از اجرای کامل “قانون مدیریت خدمات کشوری” برای فرهنگیان سرباز زده اند و همواره نسبت به پرداخت به موقع پاداش خدمت و اضافه کار معلمان هم بی توجه بوده اند، بسیاری از معلمان معترض در ایران می گویند نه تنها حقوق آن‌ها کاهش یافته بلکه بسیاری از مزایای مزدی آنها نیز حذف شده است.

در تیرماه جاری، پس از اعلام بخشنامه آموزش و پرورش مبنی بر حذف فوق‌العاده و سختی شغل و افزایش اسمی ۶ تا ۱۰ درصدی حقوق، شمار زیادی از معلمان و فعالان صنفی فرهنگیان در ایران یک کارزار مجازی با عنوان «این فیش حق من نیست» یا ” نه به فیش ها و احکام حقوقی” راه انداختند که تا امروز شهر به شهر گسترش یافته است.

فعالان صنفی شرکت کننده در این کارزار، خواستار افزایش ۲۰ درصدی حقوق و دستمزد هستند و معتقدند که حقوق و مزایای درنظر گرفته شده در فیش های حقوقی آنها به هیچ وجه با افزایش نرخ تورم و گرانی های اخیر و نیز سطح کیفی معیشت و منزلت معلمان تناسبی ندارد.

تاکنون ده ها فیلم و عکس از معلمان معترض شهرهای مختلف ایران در شبکه های اجتماعی منتشر شده است که با پاره کردن یا آتش زدن فیش های حقوقی و گفتن این جمله که” این فیش حقوقی سهم من نیست” اعتراض خود را به میزان حقوق و مزایای درنظرگرفته شده و تحقیر و بی عدالتی در ساختار آموزشی نشان داده اند.

اعتراضات گسترده معلمان معترض در اسفند ۱۳۸۵ سرانجامی نداشته و در سال های بعد، کارشکنی های سیاسی و برخوردهای فراقانونی حاکمیت با معلمان معترض و مطالبات آنها، موج تازه ای از تنگ ترشدن فضای بیان مطالبات مسالمت آمیز در مجامع صنفی در ایران ایجاد کرده است.

ازسال ۱۳۷۸ تاکنون بسیاری از فعالان و تشکل های حقوق صنفی معلمان و فرهنگیان در شهرهای مختلف ایران بارها با انتشار بیانیه ها و برگزاری تجمع هایی در تهران و شهرهای دیگر از سیاست های تبعیض آمیز آموزش و پرورش انتقاد کرده اند در مقابل، آنها با شیوه ها و ترفندهای مختلف غیرقانونی دستگاه های امنیتی و قضایی یا بازداشت شده اند و از دادگاه ها احکام حبس گرفته اند و یا با تنبیه ها و توبیخ های اداری نظیر کسر حقوق، تبعید و اخراج روبرو شده اند.

درحال حاضر محمد حبیبی عضو کانون صنفی معلمان تهران،محمود بهشتی لنگرودی دیگر عضو کانون صنفی معلمان، اسماعیل عبدی دیگر عضو کانون صنفی معلمان،روح الله مردانی، اسماعیل عبدی، محمد ثانی، بختیار عارفی از فعالان صنفی و معلمان با حکم دستگاه قضایی در زندان به سر می برند.

همچنین هاشم خواستار، رسول بداقی، طاهر قادرزاده، نبی‌الله باستان فارسانی، عبدالرضا قنبری، محمود باقری، محمد داوری، علیرضا هاشمی، جعفر ابراهیمی و محسن عمرانی، مختار اسدی، علی پورسلیمان، محمدرضا نیک نژاد، مهدی بهلولی از معلمانی هستند که طی سال‌های گذشته بازداشت و زندانی شده اند. بیشتر این فعالان صنفی پس از آزادی یا از آموزش و پرورش اخراج و یا به نقاط دور افتاده تبعید شده اند.

تجمع های اعتراضی مسالمت آمیز معلمان بازنشسته، شاغل و حق التدریسی در شهرهای مختلف ایران که معترض به کمبود بودجه‌های آموزشی و دستمزدهای پایین‌تر از خط فقر هستند همچنان در مقابل ادارات آموزش و پرورش، استانداری‌ها و مجلس شورای اسلامی ادامه دارد.

مقاله قبلیمقاله بعدی
مجله فارسی
مجله با ارائه مجموعه‌ای از مقاله‌های منسجم به مهم‌ترین مسائل پیش روی خاورمیانه و جهان امروز می‌پردازد. مجله ما تلاش دارد تحلیل‌های دقیقی از تازه‌ترین رویدادهای جهان در اختیار خواننده قرار دهد. از تحلیل سیاسی اخبار پیشرفت و توسعه گرفته تا مشاجرات مابین روشنفکران درجه یک جهان و مصاحبه‌ها با چهره‌های سیاسی سرشناس برای پوشش تمام زاویه‌های امور در نظر گرفته می‌شوند.

پاسخی بگذارید