• شماره جدید
دیدگاه

نبرد ادلب

ایلی فواز

همه نگاه ها به ادلب خیره شده است. نبرد پس گرفتن ادلب از دست حکومت اسد و روسیه و ایران در رسانه ها آغاز شده است. حمله هوایی جنگنده های روسیه با گفتگوهای این کشور و ترکیه همزمان شد. اما هنوز شواهدی درباره نزدیکی آغاز حمله به ادلب وجود ندارد.

محور مقاومت برای تصرف آخرین مرکز مخالفان حکومت عجله دارد. آمریکا و فرانسه و انگلیس هم به همین خاطر به حکومت اسد درباره پیامدهای بکارگیری اسلحه شیمیایی هشدار دادند. اما استفان دی میستورا دیدگاه متفاوتی مطرح کرد و گفت «جبهه النصره سلاح هسته ای در اختیار دارد.» بی گمان، اظهارات این دیپلمات کارکشته به این معنا است که در صورت بکارگیری سلاح شیمیایی نباید انگشت اتهام را تنها به سوی حکومت اسد نشانه گرفت بلکه گروه های دیگری هم احتمالا این جنگ افزار را در اختیار دارند.

آشکارا پیداست که روسیه به دنبال پایان گرفتن عملیات نظامی و گذار به مرحله ثبات و آغاز کار بازسازی سوریه است که طبق پیش بینی سازمان ملل حدود ۳۰۰ میلیارد دلار هزینه می برد.

اما این آرزو همچنان دست نیافتی است.

به نظر می رسد حکومت سوریه راه درازی تا انجام این حمله نظامی در پیش دارد. با توجه به آمار ستاد ارتش سوریه حدود ۱۷۲ هزار نفر باید به خدمت سربازی اجباری اعزام شوند. این نیروها تنها دو گزینه در اختیار دارند: یا باید به سربازی بروند و یا اینکه به اتهام فرار از سربازی بازداشت می شوند. به گفته برخی از منابع، روسیه از گروه هایی که با آنها در مورد آتش بس در درعا به توافق رسید خواسته تا ۵۰۰ نیرو به استان ادلب اعزام کنند که تا کنون تنها ۱۳۰ نفر اعزام شده اند.

حالا شاید حکومت سوریه ناچار شود تا از کردها کمک بگیرد. البته، گفتگو میان دولت سوریه و کردها از طریق روس ها آغاز شده است. حکومت به دنبال متقاعد کردن کردها برای مشارکت در حمله نظامی به ادلب است. اما به چه قیمتی؟

حکومت سوریه در حال آزمودن غربی ها و آمریکایی ها است که در مورد بکارگیری اسلحه شیمیایی احتمالا چه رویکردی در پیش می گیرند. ترامپ با اوباما فرق می کند. ترامپ هیچ تردیدی در حمله به نیروهای اسد در صورت بکارگیری اسلحه شیمیایی به خرج نمی دهد.

ترکیه هم نبرد ادلب را احتمالا به تاخیر می اندازد. آیا پرزیدنت اردوغان به حضور نیروهای اسد و روسیه و ایران در نزدیکی مرزهای کشورش تن خواهد داد؟ او از همان آغاز جنگ داخلی سوریه با چنین چیزی مخالف بود. آیا اردوغان با مشارکت کردها در عملیات نظامی بازپس گیری ادلب موافقت می کند؟ حضور کردها در نبرد ادلب پیامدهای متعددی بر مناقشه ترک ها و کردها دارد. این در حالیست که اردوغان می داند چنانچه نیروهای دولتی سوریه و هم پیمانان اسد ادلب را تصرف کنند به سمت عفرین پیشروی خواهند کرد؟

رویکرد دولت ترکیه در این نبرد سرنوشت ساز است و به همین دلیل، هیات های غربی و بین المللی یکی پس از دیگری برای دلجویی از ترک ها راهی این کشور می شوند. منازعه بین دولت ترکیه و کردها تاثیر عمده ای بر تصمیم گیری پرزیدنت اردوغان دارد.

پرزیدنت ترامپ در توییتی گفت «بشار اسد و ایران و روسیه نباید «بی پروا» به ادلب حمله کنند. ایرانی ها و روس ها با شرکت در این تراژدی حقوق بشری، بزرگ ترین اشتباه انسانی را مرتکب می شوند. ممكن است صدها هزار نفر کشته شوند. نگذارید این اتفاق رخ دهد.»

در مقابل، نیکی هیلی نماینده آمریکا در سازمان ملل گفت «اینکه نیروهای اسد کنترل همه خاک سوریه را بدون بکارگیری اسلحه شیمیایی در اختیار بگیرند از نظر آمریکا ایرادی ندارد.»

آیا دولت آمریکا تصور می کند که نیروهای اسد و متحدانش نمی توانند بدون بکارگیری جنگ افزار شیمیایی استان ادلب را تصرف کنند؟‌ و آیا با این رویکرد در پی جلوگیری از سقوط ادلب هستند؟

آیا پرزیدنت ترامپ تصمیم گرفته نیروهای اردوگاه مقاومت در ادلب را تضعیف کند؟

پاسخ همه پرسش های مطرح شده همزمان با آغاز حمله به ادلب مشخص می شود.

 

 

مقاله قبلیمقاله بعدی
مجله فارسی
مجله با ارائه مجموعه‌ای از مقاله‌های منسجم به مهم‌ترین مسائل پیش روی خاورمیانه و جهان امروز می‌پردازد. مجله ما تلاش دارد تحلیل‌های دقیقی از تازه‌ترین رویدادهای جهان در اختیار خواننده قرار دهد. از تحلیل سیاسی اخبار پیشرفت و توسعه گرفته تا مشاجرات مابین روشنفکران درجه یک جهان و مصاحبه‌ها با چهره‌های سیاسی سرشناس برای پوشش تمام زاویه‌های امور در نظر گرفته می‌شوند.

پاسخی بگذارید