• شماره جدید
۶۰ ثانيه مصاحبه, weekly-issue, داستان پوشش

گفتگوی المجله با آذرخش فراهانی؛ نوازنده، نقاش و بازیگر ایرانی

آذرخش فراهانی

واشنگتن- فیروزه رمضان زاده

آذرخش فراهانی، فرزند دوم خانواده هنرمند فراهانی، متولد ۱۳۶۰ در شهر تهران، نقاش، نوازنده، ترانه‌سرا و خواننده ایرانی است. او در ۳۴ سالگی برای اولین بار در فیلم “مالاریا” ساخته پرویز شهبازی بازیگری در سینمای ایران را تجربه کرد.

او با همین نقش آفرینی توانست در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نامزد دریافت سیمرغ بلورین سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر شود.

«مالاریا» فیلمی به کارگردانی و نویسندگی پرویز شهبازی، کارگردان بنام ایرانی و تهیه کنندگی مسعود ردایی محصول سال ۱۳۹۴ است که با حمایت مشترک ایران و لهستان جلوی دوربین رفت.

او که در این فیلم، نقش یک نوازنده خیابانی را بازی کرده است درباره چگونگی آشنایی با پرویز شهبازی و حضور در این فیلم  می‌گوید:«آقای پرویز شهبازی، کارگردان بنام سینمای ایران دنبال یک شخصی می گشت که برای این نقش، موزیسن باشد و تصادفاً ایشان به یاد من افتاد، شاید ده سال قبل تر ما یکدیگر را دیده بودیم. با بنده تماس گرفتند و از من دعوت کردند. من هم رفتم و ایشان مرا انتخاب کردند، در طول فیلم خیلی به من راهنمایی کردند و من مدیون ایشان هستم اگر بازی من مورد توجه قرار گرفت و تحسین برانگیز بوده مدیون این هستم که در خدمت ایشان بودم. در مجموع، دو ماه جلوی دوربین بودم. »

این فیلم در هفتاد و سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم وِنیز در بخش رسمی مسابقه افق‌ها پذیرفته شد.

آذرخش فراهانی هم برای بازی در  فیلم سینمایی” مالاریا” نامزد دریافت سیمرغ بلورین جشنواره فجر سال ۱۳۹۵و  در سال بعد در جشنواره انجمن منتقدین ایران شده است.

این هنرمند ایرانی در ادامه  به جوایز جهانی فیلم«مالاریا» اشاره می کند:

«در مجموع این فیلم ۱۱ جایزه جهانی از فستیوال های  A و B دنیا دریافت کرد و به عنوان بهترین فیلم انتخاب شد از جمله در جشنواره های ورشو در ۲۰۱۷ ،جشنواره داکا، جشنواره زوریخ  در سوییس، جشنواره استانبول ترکیه ۲۰۱۷ ، جشنواره نورنبرگ روسیه سال ۲۰۱۷ فیلم مالاریا به عنوان بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شناخته شد.ساغر قناعت، بازیگر نقش اول زن هم برنده جایزه بهترین بازیگر زن در جشنواره نورنبرگ شد. او همچنین جایزه بهترین بازیگر زن از جشنواره استانبول ۲۰۱۷ هم به دست آورد.»

 

فراهانی با اشاره به نابسامانی وضعیت اقتصادی سینمای ایران در بخش خصوصی می گوید:

«سینمای ایران متاثر از وضعیت اقتصادی کشور هست منهای آن بخش از سینما که توسط اسپانسرهای دولتی اداره می شود. کلا بخش خصوصی در سینمای ایران تاثیرپذیر است از اوضاع اقتصادی کشور که البته در حال حاضر هم اوضاع اقتصادی خیلی خوب نیست. در سینما عرصه کار برای زنان و جوانان هم فراهم است منتها به هر صورت محدودیت هایی هم به طور کلی وجود دارد که فقط محدود به زن ها هم نیست.»

با این وجود آذرخش فراهانی دغدغه ای برای  بازیگری ندارد: «پیشنهادات خوبی در زمینه بازیگری نداشتم و موسیقی و نقاشی را به صورت مستقل و بی نیاز از کار با گروه سینمایی پیش می برم. اگر پیشنهاد های خوبی داشته باشم حتما باز هم فیلم بازی می کنم اما به طور حتم تصویرسازی( نقاشی) و موسیقی را پیگیر خواهم بود.»

او از کودکی به نقاشی و سپس موسیقی گرایش داشته است: «هنر را از سن خیلی کم با نقاشی شروع کردم، سپس موسیقی کار کردم در سنین نوجوانی به عنوان کاریکاتوریست با جراید معتبر کشور به شکل حرفه ای کار کردم. در حال حاضر هم تمرکز من بر روی نقاشی و موسیقی است.»

سرپرست، نوازنده، ترانه‌سرا و خواننده گروه  “کوچ نشین ” از تجربه سال ها فعالیت در حوزه موسیقى  و سرپرستی گروه “کوچ نشین” می گوید:

«از سن ۲۲ سالگی بیش از ۲۵ آهنگ منتشر کردم و چندین پروژه مختلف موسیقی و کنسرت را تحت نام گروه موسیقی ام ” کوچ نشین” پیش بردم.موسیقی، هنری است که سال ها بر روی آن کار کرده ام برایش وقت گذاشته ام و بر روی آن به صورت جدی تمرکز دارم. و اساساً هیچ وقت حاضر نیستم موسیقی را فدای سینما کنم، به هیچ عنوان، موسیقی برای من بسیار مهم تر از سینماست و سال های سال است که در این حوزه کار می کنم. ساز گیتار و بیس می زنم، آهنگسازی می کنم، ضبط می کنم میکس می کنم و ترانه سرایی می کنم.»

سرپرست گروه ” کوچ نشین”  به کنسرت های انفرادی و گروهی خود اشاره می کند:

«تابه حال، چندین کنسرت در خارج از کشور داشته ام، شاید بالای ۱۱- ۱۲ کنسرت در شهرهای پاریس، بروکسل، دوسلدوف،  برلین، سانفرانسیسکو و لس انجلس و بیشتر از همه در شهر تهران داشته ام. چندین کنسرت داخلی هم داشته ام به طور شخصی و همین طور با گروه ” کوچ نشین” . یک البوم رسمی داریم به نام “آلبوم  آخر” و چندین سینگل ترک در شبکه اینترنت داریم و همین طور چندین پروژه موسیقی خارج از سینگل و آلبوم کار کردیم از جمله موسیقی فیلم “مالاریا” که یک فیلم بسیار موفق بود.

سازهای اصلی این نوازنده جوان ایرانی گیتار کلاسیک، گیتار الکتریک، گیتار اگوستیک و گیتار باس (bass) هستند. او در مورد سبک های خود در این حوزه توضیح می دهد:

« سبک کاری ما بیشتر سبک راک و بعد جاز هیپ هاپ  و موسیقی اکستریمنتال و درحقیقت موسیقی تجربی است از تجربه لذت می برم. تجربه سبک های مختلف چه در آلبوم و سینگل ترک هایمان و چه در کنسرت هایمان این تجربه ها به چشم می خورند. چند بار در حوزه موسیقی فیلم کار کرده ام؛ از جمله موسیقی انیمیشن، موسیقی تئاتر و موسیقی تیزر، جدای کار سینگل ترک ها و آلبوم افی شوال مان در این حوزه ها کار کرده ام.

من به صورت ابتکاری کار کردم البته در زمینه گیتار گلاسیک، استاد من آقای کیوان میرهادی زاده بودند. در زمینه گیتار الکتریک، مدت کوتاهی یکی از دوستانم به نام میلاد زنده نام به من درس می داد ولی همان طور که عرض کردم بیشتر کار من بر اساس تجربه گرایی و ابتکاری است چه در موسیقی و چه در نقاشی.»

 

آذرخش فراهانی دانش آموخته رشته نقاشی در تهران است و  آثار نقاشی ماژیک بر روی مقوای او تاکنون در چند نمایشگاه در شهرهای مختلف اروپا و امریکا به نمایش گذاشته شده اند.

در نقاشی‌های پررنگ و پر پیچ و تاب آذرخش فراهانی، تصاویر حیوان‌ها آمیخته با پیکر انسان و به خصوص چشم های باز و خیره کننده بیشتر جلوه می کنند. فراهانی از تجربه خود در عرصه نقاشی می گوید: «در سال ۲۰۱۶ پس از ۱۰ سال وقفه نقاشی را شروع کردم و طی دو سال نمایشگاه انفرادی در شهرهای بروکسل ؛ دو بار، تهران، پاریس، برلین، سانفرانسیسکو و دوسلدورف و چندین نمایشگاه گروهی در نقاط مختلف دنیا داشتم. در دو جشنواره برگزیده شدم و روی چندین پروژه مختلف وِیژوال کار کردم. اصولا بدون استاد و به شکل ابتکاری کار می کنم.»

در مورد استقبال از نمایشگاه های نقاشی هایش می پرسم می گوید: « استقبال خیلی خوب بوده چه در داخل و چه در خارج ایران و از این بابت خیلی راضیم. به خاطر این که فهمیدم کارهای من مرزهای ملیتی و زبانی ندارد و از هر ملیت و زبانی مردم با نقاشی هایم ارتباط برقرار می کنند. از هر قشر و طبقه ای، چه قشر روشنفکر چه قشر کارگر. اقشار مختلف جامعه با کار من ارتباط برقرار می کنند و این باعث خوشحالی من است.

من در نقاشی هایم یک فرد مردم گرا و اجتماع گرا هستم تا یک شخص مجموعه دارگرا و گالری گرا. بیشتر هدف من مردم هستند نه اشخاصی که بضاعت خرید آثار من را دارند مثل کلکسیون دارها و حراج ها. در واقع بیشتر من برای مردم کار می کنم. حالا به جهت امرار معاش اصل آثارم را می فروشم یا حق نشر آن را. اشخاصی هم به من لطف می کنند و آن را از من می خرند ولی این هدف کاری من نیست. من برای مردم کار می کنم و همین طور که خدمت تان عرض کردم الگوی خاصی نداشته ام و استادی که در این زمینه به من کمکی کرده باشد نداشتم.»

با این وجود، فراهانی تجربه تحصیل در دانشگاه هنر را مفید نمی داند:«دانشگاه هنر را اصلاً مفید نمی دانم. به دانشگاه رفته ام و لیسانس نقاشی دارم اما دانشگاه را اصلاً محیط مفیدی برای نقاشی، تصویرسازی و هنرهای ویژوال نمی دانم بیشتر ترجیح من بر روی تجربه گرایی است.

در مورد کار بر روی نقاشی من ذهنم را خاموش می کنم و نقاشی می کنم. من خیلی با فکر و ایده کار نمی کنم. همان طور که عرض کردم مخاطب من که مردم هستند برای من مهم هستند و در حقیقت دوست دارم کارهای مرا مردم ببینند.کارهای من  با ذهن خاموش ترسیم می شوند بدون آرمانگرایی و برنامه مدون منطقی.»

از این هنرمند در مورد برنامه ریزی اش برای آینده می پرسم می گوید:«بر روی هنر نمی توان  به اشکال خیلی منطقی و علمی مانور داد و فکر کرد.بنابراین نمی توانم بگویم برای آینده چه ایده ای دارم همین الان که دارم با شما صحبت می کنم دارم نقاشی می کنم.»

 

مقاله قبلیمقاله بعدی
مجله فارسی
مجله با ارائه مجموعه‌ای از مقاله‌های منسجم به مهم‌ترین مسائل پیش روی خاورمیانه و جهان امروز می‌پردازد. مجله ما تلاش دارد تحلیل‌های دقیقی از تازه‌ترین رویدادهای جهان در اختیار خواننده قرار دهد. از تحلیل سیاسی اخبار پیشرفت و توسعه گرفته تا مشاجرات مابین روشنفکران درجه یک جهان و مصاحبه‌ها با چهره‌های سیاسی سرشناس برای پوشش تمام زاویه‌های امور در نظر گرفته می‌شوند.

پاسخی بگذارید