• شماره جدید
گزارش ویژه

رسوایی جنسی دامن موسسات خیریه انگلیس را گرفت

آکسفام به قطع کمک های مالی تهدید شد

نیویورک- جوزف براودی*

-آکسفام به دنبال پیامدهای ناگوار ناشی از رسوایی جنسی کارکنانش در آستانه از دست دادن منابع تامین مالی قرار گرفت.
-حامیان مالی کهنه کار آکسفام به دنبال رسوایی جنسی بزرگ و پیامدهای غیرمستقیم آن بر فعالیت کارکنان صادق و بی ریای این سازمان احساس غبن و فریب خوردگی می کنند.

روزنامه تایمز لندن در نهم فوریه در صفحه نخست خود گزارشی درباره رسوایی جنسی بعد از زلزله ویرانگر سال 2010 هائیتی منتشر کرده است. چندین مسئول عالی رتبه آکسفام –یکی از مهم ترین موسسه های خیریه بین المللی در انگلیس- به تامین مالی تعدادی دختر نوجوان در هائیتی در مقابل دریافت خدمات جنسی متهم شده اند. یکی از متهمان این پرونده رولان فان هوورمیرن مدیر آکسفام در هائیتی است. بنا به برخی گزارش ها این افراد ویلایی برای تجاوز جنسی اجاره کرده بودند و اجاره آن از سوی آکسفام تامین می شده است. تایمز در این گزارش آورده آکسفام به دنبال باخبر شدن از این رسوایی برای کم اهمیت جلوه دادن آن تلاش کرد. این رسوایی واکنش گسترده ای در انگلیس به دنبال داشته چه اینکه بودجه 408.6 میلیون پوندی  (568.3 میلیون دلاری) آکسفام از سوی مردم و دولت انگلیس تامین می شود.

آکسفام به دنبال سرپوش گذاشتن بر روی سوءاستفاده جنسی

آکسفام در واکنش به گزارش های منتشر شده درباره آزار و اذیت جنسی این رفتار را محکوم کرد اما در اوایل مطرح شدن ماجرا به دنبال سرپوش گذاشتن و کم اهمیت جلوه دادن آن بود.  به گفته برخی گزارش ها مسئولان آکسفام در جلسه کمیته سازمان های خیریه (نهاد سازمان دهنده موسسات خیریه در انگلیس) در بیان واقعیت ها شفافیت و وضوح کافی نداشتند. کما اینکه آکسفام بعد از تعلیق فعالیت هوورمیرن و همکارانش در این نهاد از دست یابی آنها به شغل در دیگر موسسه های خیریه جلوگیری نکرده است. در حالیکه گزارش «تایمز» خشم و اعتراض رسانه ای گسترده به دنبال داشته آکسفام تغییرات مدیریتی شتابزده ای انجام داد که همین باعث شد تا در معرض انتقادات بیشتری قرار بگیرد. منتقدان آکسفام این احتمال را مطرح می کنند که شاید تعدادی زن و دختر توسط هیات اعزامی آکسفام به چاد در سال 2006 هم مورد آزار جنسی قرار گرفته باشند. حدود 268 مورد شکایت خشونت و آزار جنسی در کشورهای مختلف علیه آکسفام در نه سال گذشته مطرح شده است. بنی لورانس معاون رییس آکسفام سه روز بعد از افشای رسوایی جنسی با پذیرش مسئولیت کامل این اقدامات از سمت خود استعفا داد.

این رسوایی نتایج ناگواری برای آکسفام به دنبال داشت. کمیته سازمان های خیریه تحقیق رسمی درباره این موضوع آغاز کرده و حالا این احتمال وجود دارد که کمک های هنگفت مالی به آکسفام قطع شود. کمیسیون اروپا هم اعلام کرد که در صورت عدم انجام تغییرات رضایت بخش در آکسفام حمایت مالی خود به این بنیاد خیریه را قطع می کند. مینی درایور هنرپیشه و دزمون توتو اسقف اعظم از مقام خود به عنوان نماینده این سازمان استعفا و چند هزار تن از حامیان مالی آکسفام حمایت خود را به حالت تعلیق درآوردند. یکی از مسئولان آکسفام گفت که این موج نارضایتی گسترده “اغراق آمیز” است. اما در مقابل وینی بیانیما رییس آکسفام با ابراز پشیمانی از رفتارهای جنسی نادرست کارکنان قول داده تا این اتفاقات را “جبران” کند. او کار تشکیل یک کمیته مستقل برای تحقیق درباره آنچه گویا فرهنگ نهادمند و گسترده تجاوز جنسی است را آغاز کرده است. آکسفام اعلام کرده که تا پایبندی کامل به همه موازین اخلاقی عمومی هیچ تقاضایی برای تامین مالی از دولت انگلیس مطرح نمی کند.

سازمان پزشکان بدون مرز و خشونت جنسی

درعین حال گزارش های تازه ای درباره رسوایی های جنسی در میان کارکنان دیگر بنیادهای خیریه منتشر شده است. در 14 فوریه، سازمان پزشکان بدون مرز اعلام کرد 19 تن از کارکنان خود را به جرم آزار و خشونت جنسی اخراج کرده است. کمیته بین المللی صلیب سرخ هم گزارش داده که 21 تن از کارکنانش به دلیل دریافت خدمات جنسی در ازای پول استعفا کرده یا اخراج شده اند. پلن اینترنشنال در انگلیس هم وقوع شش مورد تجاوز جنسی به کودکان را تایید کرده است. رسوایی جنسی دامن یک موسسه انگلیسی مین روبی و دو سازمان امداد رسانی “اکشن اید” و “واتر اید” را هم گرفته است. جاستین فورست مدیر سابق سازمان “کودکان را نجات دهید” و مدیر اجرایی یونیسف به دنبال اعلام تجاوز به سه تن از کارکنان زن در گذشته از سمت خود استعفا کرد. اما به هر حال موارد آزار و اذیت جنسی تنها به شمار کمی از سازمان های بین المللی محدود شده است. به عنوان مثال، 40 هزار پزشک در سازمان پزشکان بدون مرز (یکی از بنیادهای بین المللی جامعه مدنی) مشغول به کار هستند و شمار کارکنان کمیته بین المللی صلیب سرخ به 17 هزار نفر می رسد. اما خشم و نارضایتی گسترده از رسوایی های جنسی از این رقم فراتر رفته چه اینکه عاملان تجاوز جنسی عمدتا از پست های رده بالا برخوردار بوده و قربانیان جنسی آنان از طبقه محروم جامعه هستند.

“تاثیر واینستین”

با وجود اینکه اخبار رسوایی جنسی در میان کارکنان آکسفام و دیگر بنیادهای خیریه در صدر اخبار قرار گرفته و برخی این اتهام ها به بیش از ده سال پیش برمی گردد اما فضای تازه ای درباره مناقشات و نارضایتی های گسترده مردمی در منطقه اقیانوس اطلس درحال شکل گیری است. این مناقشه با بدرفتاری و خشونت علیه زنان ارتباط دارد. در اکتبر 2017 جودی کانتور نویسنده روزنامه نیویورک تایمز درباره موارد تکان دهنده آزار و اذیت جنسی توسط هاروی واینستین تهیه کننده فیلم برجسته آمریکایی و چهره بانفوذ هالیوود و از حامیان مالی دموکرات های آمریکایی خبر داد. او از شرکتی که خود تاسیس کرده بود اخراج شد. به دنبال این واقعه چهره های پرنفوذ دیگر در دستکم ده کشور جهان با اتهامات مشابه روبرو و از کار برکنار شدند. این رسوایی به “تاثیر واینستین” معروف شد. چهره هایی که به تجاوز و آزار جنسی متهم شدند عمدتا از جمله اهل رسانه و سیاستمداران معروف در باثبات ترین کشورهای دموکراتیک جهان بودند.

رسوایی جنسی در بنیادهای خیریه جهان بیانگر وجود مشکل بزرگی است، چه برخی موارد گویای سوءاستفاده مردان از موقعیت برتر خود است. برخی از قربانیان زن در فقیرترین کشورهای جهان زندگی می کنند. آنها در شرایط سختی و فقر در معرض سوءاستفاده جنسی قرار گرفته اند. حالا این فرضیه منطقی مطرح شده که سوءاستفاده از خلا قدرت در صورت نبود پاسخگویی به وقوع تجاوز و جنایت جنسی می انجامد و اتفاقی که در آکسفام افتاد در کشورهای در حال توسعه رو به گسترش است. ویل هلدن مدیر بخش لجستیک اضطراری عملیات کمک رسانی در عراق در گفت و گو با “آیریش تایمز” گفت “بخش کمک رسانی انسان دوستانه چندین سال عقب تز از الگوی منابع انسانی در بخش تجاری است”. جونل مویزه رییس جمهور هائیتی با تاکید بر لزوم کنترل سخت گیرانه تر بنیادهای خیریه “فعال در کشورش” گفت “مساله آکسفام تنها نوک کوه یخ بود”.

اما شاید برخی کشورهای فقیر از ابزارهای کنترل عمومی و بازخواستی که در کشورهای دموکراتیک و پیشرفته وجود دارد برخوردار نباشند و به این دلیل هم نمی توانند از شر آزارهای جنسی راحت شوند. کشورهای قدرتمند به دلیل اینکه حامیان مالی بنیادهای خیریه هستند در حال پیاده کردن رویکرد “عدم مدارا با هرگونه خشونت جنسی” هستند. احتمالا این اقدامات سخت گیرانه به بروز شواهد و اسناد دیگری درباره خشونت های جنسی می انجامد که در این شرایط نتایج ناگوارتری به دنبال خواهد داشت.

در مقابل، جوگیری برای اعمال مجازات و تحریم بنیادهای خیریه خطراتی مثل منع ارایه خدمات ضروری برای نجات جان میلیون ها نفر را هم به دنبال دارد. مارک هادون یکی از حامیان مالی آکسفام به گاردین به اسم “کسانی که کسی به نظرشان در این مناقشه اهمیت نمی دهد” گفت “یمن بعد از جنگ سه ساله با بزرگ ترین شیوع وبا در جهان روبرو است. بیش از نیم میلیون از جمعیت روهینگا از دست خشونت در میانمار به بنگلادش فرار کردند. 3.8 میلیون نفر در کنگو از خانه هایشان آواره شده اند. به اینها باید آن دسته را اضافه کنیم که در بولیوی و مالاوی و کنیا و فیلیپین و نیجر و رواندا و سودان جنوبی و زیمبابوه تحت پوشش خدمات آکسفام هستند.” این در حالیست که مخالفان سرسخت آکسفام در چند هفته اخیر این مساله را مطرح کرده اند که “عده ای در انگلیس کوچک ترین توجهی به حمایت از این افراد ندارند.. آنها حالا شعار اخلاق مداری سرمی دهند. بدتر از همه اینکه این افراد از این بحران به عنوان ابزاری برای تشدید حملاتشان علیه عملیات کمک رسانی فرامرزی بهره می جویند.” در این زمینه، نیال فریزر نویسنده مقیم هنگ کنگ گفت “مطالب مبالغه آمیز رسانه ها گاهی نادرست به نظر می رسد. این موج خشم و نارضایتی گسترده ناشی از رفتار نادرست جنسی مشتی افراد پلید است. یک دهه از این اتفاقات می گذرد ولی دود آن تنها به چشم افراد فرودست و ضعیف رفته است. اینها اکثریت مردم را تشکیل می دهند.”

عده ای از حامیان بنیادهای خیریه حس می کنند که به دلیل این رفتارهای زشت و تاثیر غیر مستقیم آن بر روی کارکنان بی شیله و پیله بنیادهای خیریه فریب خورده اند.

این عده به دنبال ایجاد راهکار منطقی هستند. مینی درایور درباره رسوایی جنسی آکسفام گفت “این واقعه مثل خنجری از پشت بود.” او طی سخنرانی در همایشی درباره مقابله با خشونت جنسی در لندن گفت “باید رویکرد واقع گرایانه و مصالحه جویانه گسترده ای در نظر گرفته شود.” او به کمیته های بررسی و جبران خشونت های وارده به قربانیان آپارتاید در آفریقای جنوبی و قربانیان کشتارهای رواندا اشاره کرده و خواستار تلاش های بیشتر برای “پاکسازی” آکسفام و احیای موقعیت بین المللی این سازمان در اسرع وقت شد.

*جوزف براودی نویسنده و تحلیلگر سیاسی متخصص در مسایل جوامع عرب و پژوهشگر مرکز پژوهش و مطالعات مسبار. آخرین تالیفات وی کتاب “مردگان محترم”(“The Honored Dead”)  است. این کتاب توسط انتشارات راندوم هاوس منتشر شد. مقالات او در نیویورک تایمز و وال استریت ژورنال و چندین روزنامه و مجله آمریکایی به چاپ رسیده است. برنامه های مستند وی در رادیو ملی آمریکا پخش می شود. حساب کاربری وی در توییتر@josephbraude.

مقاله قبلیمقاله بعدی
مجله فارسی
مجله با ارائه مجموعه‌ای از مقاله‌های منسجم به مهم‌ترین مسائل پیش روی خاورمیانه و جهان امروز می‌پردازد. مجله ما تلاش دارد تحلیل‌های دقیقی از تازه‌ترین رویدادهای جهان در اختیار خواننده قرار دهد. از تحلیل سیاسی اخبار پیشرفت و توسعه گرفته تا مشاجرات مابین روشنفکران درجه یک جهان و مصاحبه‌ها با چهره‌های سیاسی سرشناس برای پوشش تمام زاویه‌های امور در نظر گرفته می‌شوند.

پاسخی بگذارید