• شماره جدید
ورزش

گلایه های یک قهرمان زن ایرانی؛ از نبود حامی تا کمبود سالن و نداشتن مربی حرفه ای

ملیحه مردی نخستین زن ایرانی است که برای اولین بار توانست از داخل ایران در مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی یا MMA رشته پربیننده و جنجالی قفس در جهان شرکت کند و به پیروزی دست یابد.

ملیحه مردی همچنین نخستین زن ایرانی است که در مسابقات کی وان K-1  با سه شکست و چهار پیروزی با حریفان چینی مبارزه کرد. کی وان هم یک سازمان جهانی است و مسابقات این سازمان از رشته های کیک بوکسینگ، موای تای و کاراته تشکیل شده است.

این زن ایرانی برای اولین بار از داخل این کشور و با تمام نواقص موجود در شهر محل زندگی خود تهران تمرین کرد، با هزینه شخصی خود از مرز رشد شد و با پرچم ایران در این مسابقات شرکت کرد و دوباره به کشورش بازگشت.

این زن ورزشکار جوان ایرانی که در ۲۵ آبان ماه سال ۱۳۶۶ در شهر شهرری، جنوب شهر تهران به دنیا آمده اکنون همراه با همسرش علیرضا سعیدی در شهر تهران، پایتخت ایران زندگی می کنند.

ملیحه مردی که تاکنون در تمام مسابقات خارج ایران به عنوان یک ایرانی شرکت کرده است به مجله گوید:«برای این که دین خودمان را به کشور اسلامی خود ادا کنیم تصمیم گرفته ام موهای خود را از ته بتراشم تا در داخل برای ما مشکلی ایجاد نشود، چون نام ایران و ایرانی در کنار پیروزی برای ما بسیار مقدس است.»

آخرین مسابقه ای که ملیحه مردی ارائه داد در لیگ چین بود، او در این کشور هشت بازی ارائه کرد یکی از آن مسابقات تقریبا دو سال پیش با قهرمان و سوپراستار فایتر کشور چین خانم  tang jinبرگزار شد اما بازی را به حریف خود واگذار کرد.

همسر این زن ورزشکار ایرانی در این راه هزینه های زیادی پرداخت کرده است، به گفته وی برای شرکت کردن در مسابقات چین و شش ماه اقامت در این کشور حدود ۴۰ میلیون تومان خرج کردیم و این هزینه برای من کارمند بسیار کمرشکن است.

در آذرماه سال ۱۳۹۴  ملیحه مردی با هزینه شخصی خود و همسرش به چین رفت و  پس از شش ماه در ۱۵اردیبهشت ۱۳۹۵ به ایران بازگشت. او تقریبا هر ماه در یک مسابقه شرکت می کرد.

علی رضا سعیدی جزییات این مسابقات را تشریح می کند:« پس از حضور ملیحه در لیگ چین، به خاطر توانایی که او از خود نشان داد یک تیم امریکایی به نام شانگهای یونایتد که باشگاه آنها در شهر شانگهای قرار دارد از ملیحه دعوت به همکاری کردند و بعد از سه چهار ماه او به یک مسافرت شش ماهه به چین رفت و در این شش ماه هفت مسابقه داد که شامل ۴ پیروزی و سه شکست بود.»

او با اشاره به این مسابقات توضیح می دهد:« یکی از پیروزهایی که ملیحه بدست آورد در مسابقه MMA بود که در سازمان wpk برگزار شد. او قرار بود در برابر یک حریف اوکراینی با ۱۸۰ سانتی متر قد و ۶۸ کیلو وزن مسابقه بدهد، آن مسابقات در وزن ۶۸ کیلو برگزار شده بود ولی ملیحه در آن مسابقات ۶۲ کیلو بیشتر نداشت و حریفش حدود ۶۶  وزن داشت و البته وزن کم کرده بود. در نهایت با توافق دو مربی جریمه اش را پرداخت کرد اما فردای آن روز بعد از خوردن غذا، حریف اوکراینی ملیحه به ۶۸ کیلو رسید.»

رشته های مکمل برای ورزش رزمی MMA یا Mixed Martial Arts عبارت اند از بوکس، تکواندو، موی تای، کیوکوشین، ساندا، کشتی، جودو، جوجیتسو برزیلی. سازمان UFC ” Ultimate Fighting Championship” بزرگترین و معتبرترین سازمان برگذاری این مسابقات، است. ملیحع مردی در ماه های انخست ۱۳۹۴ (۲۰۱۴) برای شرکت در این مسابقات با تانگ چین حریف چینی و در فروردین ماه همان سال با حریف اوکراینی مسابقه داد

به گفته همسر ملیحه مردی، او در آن زمان باید به وزن ۶۵ کیلو  می رسید ولی به این دلیل که وزن زیادی را از دست داده بود به ۶۵ کیلو نرسید و به ۶۲ کیلو رسید.

ملیحه مردی آن مسابقه را بسیار بزرگ و مهم توصیف می کند و می افزاید:« حریف اوکراینی بسیار قدر ملیحه مسلط به بوکس و کشتی بود که مسابقات زیادی در چین و کشورهای اروپایی ارائه داده بود و تجربه لازم برای پیروزی را داشت.»

او در ادامه توضیح می دهد:« در ابتدا تحت تاثیر قرار گرفتم وقتی وارد هتل برگزاری مسابقات شدم در تمام تلوزیون های هتل، دختری را نشان می دادند که حریف هایش را در قفس، ناک اوت می کرد. فکر می کردم حریفم یک چینی است اما فردای آن روز متوجه شدم همان دختری که تصویرش را در تلوزیون ها می دیدم حریف من است.با خودم گفتم خدا کند حداقل شکست بدی نخورم ولی موقع وزن کشی وقتی به او نگاه می کردم آن خانم اکراینی اصلاً به من نگاه نمی کرد ولی وقتی که خواستم لباسم را عوض کنم وقتی بدن من را دید خیلی جا خورد، احساس کردم شاید از من ترسیده. فردای آن روزدو ساعت مانده به مسابقات با خودم می گفتم خدا کند بازی خوبی ارائه کنم تا اگر شکست خوردم حداقل بازی خوبی ارائه کرده باشم. ولی تصمیم گرفتم حریفم را شکست بدهم و دست پر برگردم.»

همین اتفاق هم رخ داد، او دست پر بازگشت، به اتفاق رای سه مربی حاضر در این مسابقه، ملیحه پیروز مسابقه شد. در کناراین پیروزی، سه پیروزی در مسابقات MMA کیک بوکسینگ و در رده مسابقات رزمی بدست آورد و از چهار مسابقه، سه برد بدست آورد.

پس از بازگشت از مسابقات چین در آبان ماه سال ۱۳۹۵ ملیحه مردی به دو مسابقه بزرگ دیگر دعوت شد. یک مسابقه در کره جنوبی به دعوت سازمان TFCو مسابقه دیگری در کاراکاس، پایتخت ونزوئلا برای کمربند قهرمانی سازمان MFC که متاسفانه به خاطر نبود حامی مالی، عدم آمادگی و آسیب های بدنی که در مسابقات چین بر اندام  ملیحه وارد شده بود نتوانست در این مسابقات حاضر شود.

ملیحه مردی حالا هر روز در حال انجام تمرین است، روزی دو جلسه، صبح ها تمرین فیتنس و بعد از ظهرها تمرین ورزش های رزمی ولی مایل است برای امرار معاش و کمک به هزینه های زندگی شان در حرفه ای مشغول به کار شود.

این ورزشکار ایرانی ۲۹ ساله در ادامه اضافه می کند مایل است سبک جدیدی از تلفیق ورزش های رزمی و فیتنس را برای مخاطبان خود ارائه کند چون او سالها مربی بدن سازی بوده و در طول سال های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ از نظر فیت بدنی در سطح فوق العاده بالایی قرار گرفته است.

او در ادامه می گوید:« در حال حاضر یک سری از خانم هایی که به بدن سازی مشغول هستند شاید به آن سطح 5 شش سال من نرسیده باشند البته خدا را شکر، خانم های ایرانی در زمینه بدن سازی پیشرفت زیادی  کرده اند به خاطر داشتن این دانش که از گذشته توانستم بدست بیاورم سال ها ورزش رزمی را به صورت حرفه ای دنبال کردم، به همین دلیل دوست دارم که تلفیقی از بدن سازی فیتنس و رزمی را به مخاطبان خود ارائه کنم.»

این ورزشکار می خندد و می گوید:« البته بسیاری از خانم ها وقتی اسم ورزش رزمی به میان می آید ذهنشان به مبارزه و زد و خورد و کبودی چشم و خونریزی بینی خطور می کند.»

ملیحه توضیح می دهد:« در کنار آموزش رزمی شخص باید بتواند از خود دفاع کند و به بدن سازی و فیتنس هم بپردازد. زنان ایرانی در کنار فیت بدنی مناسب باید از قدرت بدنی برای دفاع از خود برخوردار شوند.این یکی از اهداف ماست که این پروژه را به سرانجام برسانیم و بتوانیم فیتنس و رزمی را به بانوان ایران معرفی کنیم.»

در ادامه علیرضا سعیدی همسر ملیحه که او نیز قهرمان تای بوکسینگ ایران بوده است از یک اتفاق خوشایند برای پیشبرد اهداف حرفه ای همسرش خبر می دهد و می گوید من با دو تا از باشگاه های معروف و بسیار پیشرفته در تهران صحبت کردم،  خوشبختانه مدیران این باشگاه ها وقتی متوجه شدند ملیحه چه کسی است از او دعوت به همکاری و تمرین کردند.

همسر ملیحه مردی برنامه آینده شان را ادامه همین راه توصیف می کند ولی آنها در ایران مشکلات فراوانی دارند، از نبود حامی مالی گرفته تا کمبود سالن و نداشتن مربی حرفه ای و حریف تمرینی.

او معتقد است هنوز زنان در ایران به آن سطح نرسیده اند که با یک ورزشکار زن به صورت حرفه ای تمرین کنند، هر چند زنان توانمندی وجود دارند که می خواهند به ملیحه کمک کنند ولی به دلیل کمبودهای فنی هنوز به آن سطح نرسیده اند. البته مردان ورزشکاری هستند که می توانند کمک کنند اما اگر قرار باشد در باشگاه به ملیحه تمرین بدهند باشگاه ها یک سری معذورات دارند و نمی توانند به ملیحه تمرین بدهند. البته تنها آموزش کیک بوکسینگ نیست شما باید مربی داشته باشی و در همه این موارد باید حریف تمرینی وجود داشته باشد که در ایران این شرایط وجود ندارد.

وی رشته بوکس در ایران را ورزشی ضعیف ارزیابی می کند و معتقد است:« در ایران چه کسانی که در سطح ملی فعالیت می کنند و چه کسانی که با هزینه های شخصی خود فعالیت می کنند هر روز به عقب پیش می روند، خبرهای خوبی از اردوهای داخلی شنیده نمی شود به جز ورزش هایی مثل فوتبال، والیبال یا کشتی بقیه رشته های ورزشی از تمرین مناسبی برخوردار نیستند و از داشتن مربی خارجی و متخصص محروم هستند حتی تمرین مناسبی برای ورزشکاران رشته هایی مثل دو میدانی وجود ندارد.»

سعیدی هدف و آرزوی همسرش ملیحه مردی را حضور هر چه بیشتر او در مسابقات MMA می داند و می گوید:« مطرح شدن نام ایران و ایرانی برای ما بالاترین و مقدس ترین هدف است اما هر قدر به جلو پیش می رویم زمان را بیشتر از دست می دهیم و این برای ما آزار دهنده است. ملیحه با وجود این که از نظر بدنی آمادگی کامل را داراست اما از نظر تخصصی از داشتن تمرین های حرفه ای محروم است. »

راه دوم برای پیشرفت حرفه ای این ورزشکار زن ایرانی، رفتن به یکی از کمپ های حرفه ای در یکی از کشورهای غربی است.

به گفته علیرضا سعیدی بهترین این کمپ ها در امریکا، سوئد، هلند و آلمان هستند، در تایلند هم کمپ هایی با قیمت های مناسبی وجود دارند در یکی از این کمپ ها یک ورزشکار از ایران به نام علی اکبری تمرین می کند که البته از او حمایت مالی می شود ولی متاسفانه از ملیحه حمایتی نشده است.

اومعتقد است:« بزرگترین مشکل ورزشکارانی مثل ملیحه این است که حامی مالی ندارند، در همه کشورها وقتی فردی توانایی و استعدادی دارد به خصوص در زمینه های ورزشی، حامیان مالی از آنها حمایت می کنند اما متاسفانه نمی دانم چرا هیچ حامی مالی از کشور من پیش قدم نمی شود تا به ملیحه کمک کند.شاید به خاطر برخی مسائل، برخی از هموطنان من در ایران حاضر نباشند از ملیحه حمایت مالی کنند اما روی سخن من آن عریزانی است که در اروپا و امریکا زندگی می کنند. اگر ملیحه را نمی شناسند به صفحه های او در فضای مجازی سر بزنند و ببینند او به حمایت مالی نیاز دارد.»

مقاله قبلیمقاله بعدی
فیروزه رمضان‌زاده
فیروزه رمضان زاده، روزنامه نگار فعالیت مطبوعاتی خود را از سال 1381 از روزنامه توسعه در تهران شروع کرد.وی از سال 1389فعالیت مطبوعاتی خود را به صورت آنلاین با رسانه های فارسی زبان خارج ایران ادامه داده است.

پاسخی بگذارید