• شماره جدید
weekly-issue, اجتماع

مسیحیان سینای مصر…فرار اجباری و پناهندگی در داخل کشور

ca-majalla2-27feb-photo1

ca-majalla2-27feb-photo1

قاهره: محمد عبدالرئوف

 آوارگی اجباری و بی سابقه شهروندان مسیحی از استانی در مصر، بیش از گذشته، نقاب از چهره پلید تروریسم برداشت

سیوین مرقص (90) ساله در تمام مسیر دویست کیلومتری شهر عریش واقع در شمال سینا (شرق مصر) به شهر اسماعیلیه در میکروباس (اتوبوس خیلی کوچک) دست از گریه و زاری برنداشت و  از فرزندانش می خواست که او را به شهر خودش بازگرداند. سیوین به مدت 55 سال در این شهر زندگی کرد و حالا، در دوران پیری و سالمندی و به دنبال حمله گروه تروریستی داعش به مسیحیان شهر از آنجا رفت.

به محض اینکه به یک اتاق چند تخته واقع در کانال سوئز در اسماعیلیه رسیدیم سیوین، فریاد زنان گفت “مرا به خانه خودم بازگردانید… می خواهم در خانه خودم بمیرم.” حکومت این اتاق ها به مسیحیانی که از عریش خارج شده اند اختصاص داده است

سیوین مرقص یکی از صدها شهروند مسیحی در مصر است که روز جمعه گذشته از سر اجبار از عریش به اسماعیلیه آمده است. زمانی که 7 مسیحی در 30 ژانویه توسط گروه تروریستی داعش کشته شدند شهروندان مسیحی مجبور شدند از آن منطقه کوچ کنند. 4 مسیحی تنها در عرض یک هفته کشته شدند.

رامی مکرم و فرزندانش
رامی مکرم و فرزندانش

حالا، سیوین در حالیکه جلباب سفید (لباس بلند و گشاد) پوشیده روی یک صندلی در اتاقی رو به کانال سوئز نشسته و پالتویش را هم دور خودش پیچیده است. او به کرانه دیگر کانال سوئز خیره شده، جایی که سینا قرار دارد. او در حالیکه کوشش می کند از ریزش اشک هایش جلوگیری کند به “المجله” می گوید : “از سال 1962 در سینا زندگی می کنم و در سال 1967 راهی جنگ شدم و در جنگ ژوئن شرکت کردم. سینا را تحت اشغالگری رها نکردم، اما، حالا تروریست ها مرا وادار به ترک این منطقه کردند.”

سیوین حکایت خروج خود از سینا را اینچنین بازگو می کند “می خواستم تنها کفن پوشیده از خانه ام خارج شوم و مرا از آنجا به گور ببرند. اما، فرزندانم و همسرم نگذاشتند، فشار آوردند. من بزرگ یک خاندان معروف مسیحی در عریش هستم. ما در فهرست خانواده های مورد هدف بودیم. صبح شنبه، فرزندانم خودرویی آوردند که ما را از آنجا می برد. بیشتر وسایلم را آنجا گذاشتم و تنها با لباسی که پوشیده بودم خارج شدم.”

کوچ اجباری خانواده های مسیحی عریش

بیش از 150 خانواده مسیحی بالغ بر 600 نفر از عریش کوچ کردند. خانواده های بیشتر هم در حال فرار هستند. ارگان های حکومت در تعامل با این موضوع دچار سردرگمی شده اند. اما، بالاخره، دولت تصمیم گرفت تا آنها را در اتاق های چند تخته و واحدهای آپارتمانی در اسماعیلیه اسکان ده

کوچ و مهاجرت اجباری و بی سابقه شهروندان مسیحی از یک استان در مصر، بیش از گذشته، نقاب از چهره پلید تروریسم “داعش” برداشت. این گروه  در ابتدا، ماموران پلیس و ارتش و افراد دستگاه قضا و مسلمانان را نشانه حملات خود گرفت و حالا، نوبت به مسیحیان رسید.

عده بسیاری بر این باورند که  گروه داعش با ویدیویی که هفته گذشته، از قتل مسیحیان منتشر کرد در واقع، چراغ سبزی به عوامل خود برای انجام حملات بیشتری علیه مسیحیان است.
نبیله فوزی(65 ساله) یکی از مسیحیانی است که “داعش” در عریش به آنها حمله کرد. “داعش” با یورش به خانه نبیله، همسر و پسرش را جلوی چشمانش کشتند و بعد هم، خانه و جسد آن دو را که در منزل بود به آتش کشیدند.

این زن داغدیده که به علت گریه زیاد اشک در چشمانش خشک شده به “المجله” گفت : “سحرگاه روز سه شنبه گذشته، یکی با مشت به در می کوبید… خیلی تعجب کردیم. پسرم، مدحت سعد حکیم رفت که ببیند چه اتفاقی افتاده است. دو نفر نقابدار اسلحه به دست، او را به داخل هل دادند و به سرش شلیک کردند. پسرم، درجا، کشته شد.”

بار و لوازم شخصی مسیحیان در اسماعیلیه
بار و لوازم شخصی مسیحیان در اسماعیلیه

او افزود: “من با صدای گلوله از اتاقم بیرون آمدم و به ناگاه، جنازه غرق در خون پسرم را دیدم. دو مرد مسلح به طرف من آمدند و مرا روی زمین پرتاب کردند. به اتاق خواب رفتند و همسرم را دیدند. او مرد سالمند 66 ساله است. از او درباره شغلش پرسیدند. به آنها گفت که او دیگر کار نمی کند. به وی رحم نکردند و دو گلوله به او شلیک کردند و او هم در جا، فوت کرد.”

نبیله در ادامه گفت “مرا به بیرون از خانه هل دادند و گفتند پول و طلاهایم کجاست. منم گفتم که پول و طلا نداریم. حلقه ازدواجم را دزدیدند. اجاق گاز را هم دزدیدند. آنها با کوکتل مولوتوف خانه را به آتش کشیدند. جسد همسرم و پسرم در خانه بود. آنها فرار کردند و من را در خیابان با پای برهنه رها کردند. ”

نبیله فوزی با وجود آنچه اتفاق افتاده بود اما خودش را نباخته بود. عبیر، دختر نبیله، در جریان گفت وگو با “المجله” چندین بار کنترل اعصابش را از دست داد.

عبیر سعد می گوید “از وقتی جنازه پدرم و برادرم را دیدم نمی توانم بخوابم. این یک کابوس است. ما محتاطانه از خانه خارج می شدیم تا به ما حمله نکنند. اما، حالا به خانه ها یورش می برند و ما را می کشند.”

وی افزود “بعد از این حادثه، شوهرم که راننده تاکسی است تصمیم گرفت از عریش برود. او به خانه آمد و لباس هایمان را جمع کرد و رفت. یک ساعت و نیم بعد از خروج از منزل، همسایه ها خبر دادند که تروریست ها (داعش) برای کشتن ما به خانه ریختند. ما 90 دقیقه بیشتر با مرگ فاصله نداشتیم.”
قتل کشیش ها

“داعش” بعد از برکناری محمد مرسی رئیس جمهور اسبق مصر در 2013 دست از تهدید مسیحیان برنداشت. این گروه تروریستی به مسیحیان به چشم هواداران مرسی می نگرد. مرسی وابسته به گروه اخوان المسلمین است. این گروه در دسامبر 2013  توسط حکومت مصر در فهرست گروه های تروریستی قرار گرفت.

رامی مکرم (36 ساله) شهروندی مسیحی است. او یک مغازه موبایل فروشی در عریش دارد. رامی به “المجله” گفت “تهدید از سال 2013 ادامه دارد. تروریست ها، از محل زندگی و کار ما خبر دارند و نامه های تهدید آمیز یا پیام های تلفنی تهدید آمیز می فرستادند. البته، ما توجه چندانی به این تهدیدها نمی کردیم و تنها به پلیس ابلاغ می کردیم.”

رامی افزود “تروریست ها در عرض 5 سال حدود 3 یا 4 شهروند مسیحی را کشتند که دو نفر آنها کشیش بودند. حالا، تنها در 3 هفته، 7 نفر را کشتند. آنها الان به خانه ها یورش می آورند و من به این خاطر، از منطقه خارج شدم. راه گریز کجاست؟”

رامی در ادامه گفت “فرزندانم  دانش آموزند ولی حالا، به مدرسه نمی روند. قرارداد اجاره مغازه را فسخ کردند و کلید مغازه را به صاحب مغازه دادم. خانه و وسایلم را ترک کردم. جان خود و فرزندانم را نجات دادم.”

کودکان مسیحی در اسماعیلیه از کانال سوئز به سینا چشم دوخته اند
کودکان مسیحی در اسماعیلیه از کانال سوئز به سینا چشم دوخته اند

رامی سه پسر به نام های یوسف و کراس و فادی دارند. پسر بزرگ وی شش ساله است. آنها، الان، از آغوش مادرش تکان نمی خورند و همیشه در کنار او هستند. رامی گفت “پسرانم از این همه انفجار و صدای گلوله، همواره، وحشت زده هستند و نمی خواهند لحظه ای از ما جدا باشند.”

رامی در پاسخ به اینکه چه برنامه ای برای آینده دارد گفت “من به اسماعیلیه آمدم. الان در خانه یکی از دوستانم هستم. منتظرم تا کلیسا ما را در یک جایی اسکان دهد. برای فردا برنامه ای ندارم. من حاضرم تا همین فردا به عریش برگردیم؛ البته اگر اوضاع بهتر شود.”

ظریف جرجس (55 ساله) راننده تاکسی در عریش است. او هم می خواهد تا فورا به عریش برگردد، چرا که پسر بزرگش در آنجا مانده است.

جرجس همراه با همسر و دو فرزند دیگرش راهی اسماعیلیه شد و پسر بزرگ او که دانشجوی دانشکده مهندسی عریش بود به دلیل امتحانات دانشگاه در همان جا ماند. او می گوید “دلم برای پسرم خونه. می خواهم همین الان برگردم. او به من قول داد تا بعد از پایان امتحاناتش پیش ما بیاد. او نمی خواهد آینده اش خراب بشود.”

جرجس از رنج مسیحیان عریش گفت “ما در دوره روزه بزرگ هستیم و مراسم زیادی در این دوره دارم. وقتی به کلیسای عریش برای برگزاری مراسم مذهبی می روی یک کشیس و 3 یا 4 نفر آنجا می بینی. این در حالیست که در این دوره، کلیسا از نمازگزاران موج می زد.”

آنجل عطیه شهروند مسیحی دیگری از عریش است. او هم تجربه فاجعه باری را پیش از ترک شهر خود از سرگذرانده است. شوهرش یکی از افراد رتبه دار در نیروی هوایی ارتش مصر بود. او سال گذشته بازنشسته شده بود تا با آرامش زندگی کند. اما، حوادث جور دیگری رقم خورد.

آنجل به “المجله” می گوید “همسرم، عطیه شحاته، با ارتشی ها در چندین جنگ شرکت نمود و از همه آنها جان سالم به در برد. اما گروه های تروریستی جنایتکار، او را در خانه خود در شب سال نو کشتند.”  او افزود “خانه ما در نزدیکی محله كمین المطافی قرار دارد. این محله، ژانویه گذشته، هدف عملیات تروریستی گسترده ای قرار گرفت. صدای انفجار وحشتناکی شنیدیم.. غافلگیر شدیم.. همسرم را که در اتاق پذیرایی بود صدا زدم..جواب نداد. وقتی وارد اتاق شدم دیدم یک ترکش به سرش اصابت کرده و مغزش از جمجمه بیرون زده بود.”

آنجل می گوید “به نظر من، تروریسم نه تنها مسیحیان بلکه همه مصری ها از ماموران پلیس و ارتش گرفته تا شهروندان عادی را نشانه گرفته است. ” او می خواهد به خانه اش بازگردد تا با یاد و خاطره همسر مرحومش در آنجا زندگی کند.

شهروند مسیحی و فرزندش در اسماعیلیه
شهروند مسیحی و فرزندش در اسماعیلیه

مسیحیان عریش در گیر و دار امید بازگشت به شهر خود و آه و افسوس از اوضاع کنونی در خانه های موقت زندگی می کنند. آنها مشتاق رفتن به خانه و کاشانه و شهر خود هستند و به این امید دارند که فردا، پایانی باشد بر کابوسی که در آن زندگی می کنند.

آمار رسمی تازه ای از جمعیت مسیحیان در مصر وجود ندارد اما بنا به آمارهای غیر رسمی، حدود 10 درصد جمعیت 90 میلیونی مصر را مسیحیان تشکیل می دهد . به گفته پاپ تواضروس در سال 2016، تعداد آنها به حدود 15 میلیون نفر می رسد که یک میلیون نفر در خارج از کشور زندگی می کنند.
به گفته شورای کلیساهای مصر 5 گروه بزرگ مسیحی در مصر زندگی می کنند که عبارتند از: ارتدوکس، انجیلی، کاتولیک، روم ارتدوکس، کلیسای اسقفی و گروه های دیگر که تعداد پیروانشان محدود است

 

مقاله قبلیمقاله بعدی
مجله فارسی
مجله با ارائه مجموعه‌ای از مقاله‌های منسجم به مهم‌ترین مسائل پیش روی خاورمیانه و جهان امروز می‌پردازد. مجله ما تلاش دارد تحلیل‌های دقیقی از تازه‌ترین رویدادهای جهان در اختیار خواننده قرار دهد. از تحلیل سیاسی اخبار پیشرفت و توسعه گرفته تا مشاجرات مابین روشنفکران درجه یک جهان و مصاحبه‌ها با چهره‌های سیاسی سرشناس برای پوشش تمام زاویه‌های امور در نظر گرفته می‌شوند.

پاسخی بگذارید